نقش خودنظم جویی و انگیزش تحصیلی در ارتقا پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش خودنظم جویی و انگیزش تحصیلی در ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع پیش بینی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مقطع متوسطه دوم در سال جاری بود که از میان آن ها ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری دردسترس از طریق فراخوان در پیام رسان های داخلی (سروش، ایتا و بله) انتخاب شدند. شرکت کنندگان به سه پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه خودنظم جویی تحصیلی، پرسشنامه انگیزش تحصیلی و معدل تحصیلی به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین خودنظم جویی و انگیزش تحصیلی با پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. تحلیل رگرسیون گام به گام آشکار کرد که انگیزش تحصیلی به تنهایی و خودنظم جویی به همراه آن، پیش بینی کننده های معناداری برای پیشرفت تحصیلی هستند، خودنظم جویی و انگیزش تحصیلی به عنوان دو عامل مهم در ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان عمل می کنند. تقویت مهارت های خودتنظیمی و افزایش انگیزش درونی از طریق برنامه های آموزشی و مداخلات مدرسه محور می تواند به عنوان یک راهبرد موثر در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خودنظم جویی ، انگیزش تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، فضای مجازی