بازتعریف شخصیت حقوقی شرکت تجاری درعصر هوش مصنوعی برای امکان شناسایی شرکت های خودگردان درحقوق ایران و مقایسه با نظام های حقوقی پیشه رو

در عصر دیجیتال ظهور شرکتهای خودگردان مبتنی بر الگوریتمهای هوشمند و قراردادهای خود اجرا، پرسش های جدیدی را درباره حدود و مبانی شخصیت حقوقی مطرح ساخته است. این مقاله با هدف بررسی امکان شناسایی شخصیت حقوقی مستقل برای شرکتهای خودگردان در حقوق ایران به تحلیل مبانی نظری فقهی و قانونی موجود پرداخته و آن را با نظامهای حقوقی پیشرو از جمله اتحادیه اروپا ایالات متحده و سنگاپور مقایسه می کند. نتایج پژوهش نشان می دهد که گرچه نظام حقوقی ایران در چارچوب فعلی خود اراده انسانی را شرط تحقق شخصیت حقوقی می داند اما با اصلاح برخی مفاهیم بنیادین در قانون تجارت و پذیرش «اراده مصنوعی» در قالب سامانه های خودگردان می توان زمینه انطباق این نهاد نوظهور با اصول حقوقی کشور را فراهم ساخت. در پایان پیشنهادهایی برای تدوین چارچوب حقوقی ویژه شرکتهای مبتنی بر هوش مصنوعی ارائه می شود تا تعادل میان نوآوری فناورانه و امنیت حقوقی حفظ گردد.

کلیدواژه ها:

شخصیت حقوقی ، شرکت تجاری ، هوش مصنوعی ، شرکت خودگردان ، حقوق تطبیقی