جوشکاری همزنی اصطکاکی فولاد کربنی ۱۰۰۲۵ EN به فولاد زنگ نزن AISI L۳۱۶

جوشکاری همزنی از جمله روش های اتصال دهی نوین است که در صنایع مختلف استفاده می شود. با توجه به اینکه پارامترهای فرآیند جوشکاری همزنی از جمله سرعت چرخش ابزار، سرعت پیش روی، زاویه انحراف، قطر پین، قطر شانه و پین، جهت چرخش ابزار، هندسه ابزار نقش مهمی در کیفیت و خواص مکانیکی اتصال دارند، در پژوهش حاضر در مرحله نخست امکان سنجی این روش جوشکاری در ایجاد ورقه ای جوش خورده ترکیبی مورد بررسی قرار گرفته و سپس در دومین مرحله تاثیر پارامترهای روش مذکور مورد مطالعه قرار گرفت. ورق های فولاد ساده کربنی ۱۰۰۲۵ EN و فولاد زنگ نزن آستنیتی ۳۱۶L به ضخامت ۱/۵ میلی متر با پارامترهای متفاوت انجام شد. سپس به منظور بررسی نتایج سه پارامتر سرعت چرخش، سرعت پیش روی ابزار و زاویه انحراف و تاثیر هر یک از پارامترهای فوق، آزمایشی از طریق باکس و بنکن طبق رویه مونتگومری به وسیله نرم افزار DOE طراحی گردید و سپس خواص مکانیکی و متالورژیکی آنها مورد ارزیابی قرار گرفت. در نهایت مشخص شد که محدوده مناسبی از پارامترهای فرآیند برای ایجاد اتصال قابل قبول وجود دارد. همچنین اثر هر یک از پارامترهای فرآیند بر خواص اتصال ارزیابی شده است.

کلیدواژه ها:

جوشکاری ، همزنی ، ۱۰۰۲۵ EN ، خواص مکانیکی ، AISI L۳۱۶