تهیه و مشخصه یابی فیلمهای TiO۲-SiO۲-PDMS

فرایند سل ژل ابزاری قدرتمند جهت تهیه پوشش های ضد بازتاب بر سطوح نوری می باشد. یک مزیت اصلی روش سل ژل کنترل ساختار است. در این تحقیق تاثیر ماده پلیمری پلی دی متیل سیلوکسان بر پوشش های چندلایه تیتانیا سیلیکا تولید شده به روش سل ژل بررسی شد. به منظور ارزیابی پوشش ها از آنالیز طیف نگاری عبور UV-Vis، طیف نگاری مادون قرمز FT-IR و میکروسکوپ الکترونی SEM استفاده شد. نتایج نشان داد با افزایش لایه ها از دو لایه تا شش لایه منجر به افزایش میزان عبور نور از ۹۴ تا ۹۷.۲۵٪ شده است. علت آن ممزوج شدن PDMS با سل سیلیکا و چندلایگی می باشد زیرا در اثر حضور PDMS زنجیره های قوی سیلیکا به وجود می آیند. تصاویر میکروسکوپی سطوحی متراکم و یکنواخت نشان می دهد و ضخامت بهترین پوشش به دست آمده که همان شش لایه است تقریبا ۲۴۳ نانومتر می باشد.

کلیدواژه ها:

تیتانیه ، سیلیکا ، چندلایه ، پلی دی متیل سیلوکسان ، ضد بازتاب ، سل-ژل