مطالعه عددی تاثیر بهسازی بیولوژیکی بر کاهش نشست و بهبود خصوصیات مکانیکی خاک

در سال های اخیر با توجه به توسعه صنعت و جامعه شهری ضرورت دسترسی به خاک مناسب جهت اجرای پروژه های عمرانی بیش از پیش افزایش یافته است. این ضرورت باعث شده است تا بهسازی خاک های مشکل آفرین به عنوان یکی از چالش های مهندسی ژئوتکنیک مورد توجه قرار گیرد. امروزه استفاده از نوعی بهسازی سازگار با محیط زیست به نام رسوب میکروبی کربنات کلسیم مورد توجه پژوهشگران این حوزه قرار گرفته است. اساس این روش تولید کربنات کلسیم برای اتصال ذرات خاک است و به این منظور استفاده از پتانسیل زیستی خاک و باکتری های زیستی جهت ایجاد واکنش و تولید کربنات کلسیم مدنظر قرار می گیرد. در مطالعه حاضر این نوع بهسازی با استفاده از مدل سازی عددی در محیط نرم افزار پلکسیس برای چند نوع خاک بر مبنای داده های آزمایشگاهی مورد توجه قرار گرفته است. خاک پایه مورد بررسی ماسه بندر انزلی بوده که درصدهای متفاوت رس و سیلت به آن اضافه شده است. نتایج به دست آمده از مدل سازی عددی انطباق این نتایج را با نتایج آزمایشگاهی این خاک ها قبل و بعد از بهسازی نشان می دهد. نتایج نشان می دهد که استفاده از روش بهسازی مذکور باعث کاهش نشست افقی و قائم و بهبود خصوصیات مقاومتی در هر سه نوع خاک ماسه دانه بندی شده (SP)، ماسه رسی (SC) و ماسه سیلتی (SM) شده است. همچنین افزودن رس به خاک ماسه ای منجر به افزایش فاصله بین دانه های خاک شده و همین موضوع باعث کاهش زاویه اصطکاک داخلی می شود. از طرفی افزودن سیلت به خاک ماسه ای باعث کاهش فاصله ذرات خاک شده و روند بهسازی بیولوژیکی را آسان تر می کند.

کلیدواژه ها:

رسوب میکروبی کربنات کلسیم ، بهسازی خاک ، مدل سازی عددی ، پلکسیس