هوش مصنوعی در مدیریت سرطان؛ چالشها و فرصتها یک مطالعه مرور سیستماتیک

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 96

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CMPS01_174

تاریخ نمایه سازی: 17 خرداد 1405

چکیده مقاله:

زمینه سرطان اختلالی است که باعث رشد غیر قابل کنترل سلول های بدن می شود افزایش بروز سالیانه و مرگ و میر بالا، ضرورت مدیریت سریع و اصولی را در این بیماری ایجاب کرده است. در دهه گذشته در مدیریت اختلالات مختلف حوزه پزشکی از جمله سرطان، نقش هوش مصنوعی برجسته شده است. هوش مصنوعی را می توان توانایی ماشین در یادگیری و تشخیص الگوها و روابط بین نمونه های از قبل معرفی شده و استفاده موثر از آن ها برای تصمیم گیری در موارد جدید تعریف کرد بر این اساس مطالعه حاضر بر آنست تا نقش هوش مصنوعی را در حیطه های مختلف سرطان با استفاده از مقالات موجود بررسی کند. مواد و روش ها در این مطالعه مرور سیستماتیک جستجوی مقالات در منابع الکترونیک و پایگاه های اطلاعاتی نظیر PubMed، ScienceDirect، Scopus، Web of Science، Google Scholar و Sid با استفاده از کلیدواژه های سرطان، هوش مصنوعی، مدیریت و مراقبت صورت گرفت مقالات تمام متن رایگان و نگارش شده به زبان انگلیسی و فارسی در بازه سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۴ وارد مطالعه و مقالات بدون تاریخ چاپ شده در مجلات غیر معتبر و غیر مرتبط با پژوهش حاضر از مطالعه خارج شدند. از این میان با استفاده از چک لیست PRISMA ۳۴ مقاله انتخاب و یافته ها گزارش شدند. یافته ها: بررسی مقالات نشان داد که علیرغم کاربردهای بسیار هوش مصنوعی در جنبه های مختلف سرطان از پیش بینی و پیشگیری تا درمان و مراقبت حتی از راه دور چالش هایی از جمله تشخیص مواردی که هیچ مشکلی در طول زندگی ایجاد نمی کنند (تشخیص بیش از حد)، احتمال تصمیم گیری نادرست، خطر افشای اطلاعات، نیاز به حجم زیادی از داده های با کیفیت، پرسنل آموزش دیده و زیرساخت مناسب داشته است. نتیجه گیری: از آنجایی که هوش مصنوعی از یک سو فرصت هایی در جنبه های مختلف سرطان ایجاد کرده و از سوی دیگر نیز چالش های فنی، بالینی و اخلاقی به وجود آورده است لذا استفاده از آن در محیط بالینی پس از تایید با انجام مطالعات آینده نگر گسترده تر، بالینی در حضور پرسنل آموزش دیده در گرایش های مختلف توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

پژمان سلیمی

گروه پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی، ارومیه دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه ایران

مدینه جاسمی

گروه پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه ایران