بررسی عوامل موثر برکاهش مرگ و میر و آسیبهای ناشی از تروماهای مغزی در اقدامات پیش بیمارستانی

زمینه تروما به عنوان یکی از علل اصلی مرگ و میر در کشور شناخته شده و آسیبهای تروماتیک مغزی و نافذ از جمله آسیبهای جدی هستند. سرویسهای پزشکی اورژانس اغلب بر مدیریت سریع و دقیق وضعیت بیماران ترومایی تمرکز دارند، در این امر کاهش زمان صحنه و انتقال سریع و ایمن به مرکز درمانی تریاژ مناسب می تواند به کاهش مرگ و میر کمک کند. هدف از این مقاله مروری سیستماتیک بررسی عوامل موثر برکاهش مرگ و میر و آسیبهای ناشی از تروماهای مغزی در اقدامات پیش بیمارستانی بود. مواد و روش ها: این پژوهش مروری با استفاده از مقالات انجام شده، کتبهای مربوط و مطالب موجود در نشریه های علمی منتشر در این زمینه و جستجو سایتهای علمی مانند Science Direct, Google Scholar, Iran Pop Mod Mag در دوره زمانی ۲۰۱۴ تا کنون انجام شده است. یافته ها براساس مطالعات انجام شده اقدامات پیش بیمارستانی موثر برای نجات بیمار از مرگ و عوارض ناشی از تروماهای مغزی با مدیریت زمان به کمتر از ۱۵ دقیقه که با عواملی چون آمادگی، فنی، شرایط ترافیکی، زمان تصادف و سطح تحصیلات پرسنل آمبولانس رابطه مستقیم دارد و همچنین وسایل نقلیه حمل و نقل مجهز به تمام داروها، تجهیزات و دستگاه های نظارتی ممکن وجود پرسنل ماهر، تشکیل گروه پرستاری با واکنش سریع در اورژانس همراه با القای توالی سریع اینتوبه و محافظت ستون فقرات گردنی، اصلاح هیپوکسمی و افت فشار خون، مدیریت فشار خون داخل جمجمه و احیای سریع مایعات با کریستالوئیدهای ایزوتونیک می توان پیشگیری قابل توجه از آسیب مغزی ثانویه نمود. نتیجه گیری با توجه به اینکه بیماران با TBI شدید خطر مرگ و عوارض بالایی دارند، لذا می توان با ارزیابی سریع و مدیریت اورژانس از طریق آموزش و تربیت نیروهای مسلط به برنامه مدیریت ترومای پیش بیمارستانی، کاهش زمان کل پیش بیمارستان خصوصا زمان صحنه در بیماران ترومایی، در نظر گرفتن ابتکارات آموزشی و اصلاح ساختارهای مدیریتی درون و بین بخشی سبب کاهش مرگ و میر و ناتوانی در بیماران ترومایی باشد.

کلیدواژه ها:

اقدامات پیش بیمارستانی ، ترومای مغزی ، مرگ و میر