ساماندهی محلات شهری با رویکرد ارتقاء کیفیت پیاده مداری با افزایش تعاملات اجتماعی؛ نمونه موردی: محله ۱۳ شهر خرم آباد

پژوهش حاضر با هدف ساماندهی محله ۱۳ شهر خرم آباد با رویکرد ارتقاء کیفیت پیاده مداری با افزایش تعاملات اجتماعی در فضاهای شهری با تاکید بر ابعاد فرهنگی اجتماعی و تعاملات اجتماعی تدوین شده است. روش به کار گرفته شده توصیفی- تحلیلی، جامعه آماری مورد مطالعه خبرگان، کارشناسان و مدیران شهری خرم آباد و افراد ساکن در محدوده مورد مطالعه بوده اند. تجزیه و تحلیل داده ها نیز با استفاده از روش سوات انجام شده است. نتایج پژوهش نشان داد که تاثیرگذاری ویژگی های کالبدی بر روی کیفیت محیط های شهری در اولویت اول و ادراک محیطی در اولویت دوم، ویژگی های کارکردی در اولویت سوم قرار دارند. با توجه به نتایج حاصله متغیرهای مستقل تاثیرگذار در این سه دسته (کالبدی، کارکردی، ادراک محیطی) به ترتیب اولویت عبارتند از شاخص های امنیت، دسترسی، معابر، کارکردهای اقتصادی، محیط زیست شهری، کیفیت محیط اجتماعی، تعاملات اجتماعی، فعالیت های فرهنگی، تسهیلات شهری و آیتم های کارکردهای تفریحی و روشنایی کمترین اثرات را دارا بودند. طراحی پیاده روها عامل مهمی در افزایش پویایی شهری و تقویت تعاملات اجتماعی در شهرها می باشد و پیاده رو با ایجاد دسترسی و اتصال، ایمنی، امنیت و زیباسازی می تواند فضایی مملو از سرزندگی و تعامل اجتماعی در سطح شهر فراهم آورد و با اولویت دادن به دسترسی، ایمنی و امنیت و همچنین زیبایی شناسی در طراحی پیاده روها، برنامه ریزان شهری می توانند فضاهای عمومی زنده ای ایجاد کنند که مشارکت جامعه را ترویج کرده و کیفیت کلی زندگی را بهبود بخشند و با این اقدامات باعث افزایش سرزندگی و تعاملات اجتماعی شود.

کلیدواژه ها:

فضای شهری ، پیاده مداری ، کیفیت محیط شهری ، تعاملات اجتماعی ، خرم آباد