پول و ارزش زمانی آن در بانکداری اسلامی

پول ابزاری است که در یک نظام اقتصادی، عموم مردم و قوانین آن کشور آن را به عنوان وسیله ای رسمی برای مبادله کالاها و خدمات و همچنین تسویه دیون می پذیرند. ارزش پول به مرور زمان دچار کاهش می شود. بر اساس نظریه ارزش زمانی، پول دارای ارزشی پویا است که در طول زمان تغییر می کند و این تغییر از طریق نرخ تنزیل در جریان های نقدی آتی پرداخت ها یا دریافت ها بازتاب می یابد. در نظام فقهی اسلام نتیجه گیری اساسی آن است که ارزش زمانی پول صرفا در فرآیند قیمت گذاری دارایی ها و منافع ناشی از حق انتفاع پذیرفته می شود؛ اما هرگونه افزوده ای بر اصل وام ها یا بدهی ها مشروعیت ندارد. به بیان دیگر در چارچوب اسلامی هیچ مخالفتی با اصل «ترجیح زمانی مثبت» یا مفهوم ارزش زمانی پول وجود ندارد مشروط بر آنکه این ارزش به صورت مبلغی از پیش تعیین شده مطالبه نشود. امروزه صنعت بانکداری از ارکان اصلی اقتصاد کشورها بوده و نقش تعیین کننده ای در توسعه اقتصادی ایفا می کند. بانکداری اسلامی نیز یک نظام مالی منسجم است که هدف بنیادی آن پیاده سازی اصول و آموزه های مالی قرآن کریم در ساختارهای بانکی و مالی است. نظریه بانکداری اسلامی بر اصل بنیادین تحریم بهره (ربا) استوار است در حالی که کسب سود از طریق فعالیت های تجاری و اقتصادی مشروع تشویق می شود. همچنین تقسیم و مدیریت ریسک برای تقویت مشارکت و همکاری در اجرای پروژه های اقتصادی از مهم ترین اهداف بانکداری اسلامی به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

ارزش زمانی پول ، بانکداری اسلامی ، پول