مدیریت بازرگانی و اقتصاد دریامحور: مسیرهای راهبردی به سوی توسعه پایدار اقیانوسی (تحلیلی جامع از فرصت ها، چالش ها و چارچوب های راهبردی)

اقتصاد دریا محور نمایانگر تغییری پارادایمی از صنایع سنتی و استخراجی اقیانوس به سوی فعالیت های اقتصادی پایدار و احیاکننده ای است که رشد اقتصادی را با نظارت زیست محیطی و عدالت اجتماعی هماهنگ می سازد. این تحلیل جامع، اصول مدیریت راهبردی، فرصت های تجاری و چارچوب های حکمرانی ضروری برای توسعه یک اقتصاد دریا محور پایدار را مورد واکاوی قرار می دهد. مقاله حاضر با بهره گیری از پژوهش های متاخر و مطالعات موردی جهانی، سیر تکامل از اقتصادهای سنتی اقیانوس به مدل نوین اقتصاد دریا محور را بررسی کرده و بخش های کلیدی از جمله شیلات پایدار، گردشگری دریایی، انرژی های تجدیدپذیر و زیست فناوری (بیوتکنولوژی) آبی را تحلیل می نماید. یافته های این تحلیل نشان می دهد که اقتصاد دریا محور با ارزش آفرینی جهانی بین ۱.۵ تا ۶ تریلیون دلار، پشتیبان میلیون ها شغل است؛ با این حال، با چالش های سهمگینی نظیر تخریب محیط زیست، خلاءهای حکمرانی و محدودیت های تامین مالی دست وپنجه نرم می کند. از طریق روش شناسی افق نگاری و تحلیل آینده پژوهانه، هفت روند فراگیر برای افق ۲۰۳۰ شناسایی شده اند که شامل سیستم های یکپارچه تولید غذا، نظارت دریایی پیشرفته، اصول اقتصاد چرخشی و محصولات دریایی نوین با ارزش افزوده بالا هستند. این مقاله با ارائه توصیه های راهبردی برای مدیران کسب وکار، بر ادغام پایداری، تعامل با ذینفعان و پذیرش فناوری به عنوان عوامل کلیدی موفقیت تاکید می ورزد. نتایج نشان می دهند که مدیریت اثربخش کسب وکار در بستر اقتصاد دریا محور، مستلزم ایجاد توازن میان توجیه اقتصادی و حفظ محیط زیست است؛ امری که نیازمند رویکردهای نوآورانه در مدیریت منابع، ارزیابی ریسک و برنامه ریزی راهبردی جهت خلق ارزش برای ذینفعان متعدد و پیشبرد توسعه پایدار اقیانوسی است.

کلیدواژه ها:

اقتصاد دریا محور ، توسعه پایدار اقیانوسی ، مدیریت راهبردی کسب وکار ، زیست فناوری آبی ، اقتصاد چرخشی ، افق نگاری