تحلیل الگوهای توسعه دریا محور: درس آموخته هایی از تجارب مدیترانه و سیشل در سواحل مکران

توسعه پایدار سواحل مکران، به عنوان یک اولویت راهبردی ملی، نیازمند الگوهای کارآمدی است که بتواند میان رشد اقتصادی، عدالت اجتماعی و حفاظت از محیط زیست تعادل برقرار کند. این مقاله با هدف استخراج درس آموخته های عملی برای توسعه دریا محور سواحل مکران، به تحلیل تطبیقی دو تجربه موفق و مقیاس پذیر بین المللی در زمینه اقتصاد آبی می پردازد: استراتژی مدیترانه برای توسعه پایدار به عنوان یک الگوی حاکمیت منطقه ای و فرآیند محور و برنامه فضایی دریایی سیشل به عنوان یک الگوی تحول ملی و ابزارمحور. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور اسنادی، چارچوب های حاکمیتی، سازوکارهای اجرایی و نتایج کلیدی این دو تجربه را بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که موفقیت تجربه مدیترانه در گروی ایجاد یک چارچوب حاکمیتی یکپارچه و تمرکز بر تولید و مصرف پایدار (SCP) برای پرداختن به ریشه های مشکلات در خشکی است. در مقابل، تجربه سیشل بر محوریت برنامه ریزی فضایی دریایی (MSP) به عنوان ابزار عملیاتی، اهمیت نوآوری در تامین مالی و ایجاد یک ساختار حاکمیتی تطبیقی برای تضمین تاب آوری بلندمدت تاکید دارد. این مقاله نتیجه می گیرد که الگوی بهینه برای مکران، تقلید از یک مدل نیست، بلکه یک الگوی ترکیبی است که در آن، ضمن ایجاد یک نهاد هماهنگ کننده قدرتمند، اصل بنیادین SCP (از مدیترانه) برای پاسخ به پرسش چه باید کرد و ابزار MSP (از سیشل) برای پاسخ به پرسش کجا و چگونه باید کرد؟ به کار گرفته می شود.

کلیدواژه ها:

اقتصاد آبی ، توسعه دریا محور ، سواحل مکران ، برنامه ریزی فضایی دریایی ، تاب آوری ، مدیترانه ، سیشل