سنجش تاثیر گردشگری دریایی بر معیشت جوامع محلی مکران: نقش واسطه ای حکمرانی شایسته

پژوهش حاضر با هدف سنجش تاثیر گردشگری دریایی بر معیشت جوامع محلی مکران: با نقش میانجی حکمرانی شایسته انجام شده است. از این رو، بر حسب هدف کاربردی، و از لحاظ نحوه گردآوری داده ها یک تحقیق تحلیلی و توصیفی می باشد و در نهایت از لحاظ اجرا، از نوع پیمایشی و بر حسب روش تحقیق؛ کمی است. همچنین به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون های همبستگی، رگرسیون و تحلیل مسیر استفاده شد. نتایج نشان داد، گردشگری دریایی چابهار با ایجاد مشاغل متنوع در بخش هایی مانند تورهای دریایی، قایقرانی و صنایع دستی محلی، نقش مهمی در بهبود معیشت جوامع محلی دارد. نقش حکمروایی شایسته در این فرآیند به عنوان عامل میانجی حیاتی ظاهر می شود. از یک سو، با ایجاد سازوکارهای شفاف برای توزیع عادلانه منافع، مانند تشکیل صندوق های توسعه محلی و اجرای سیاست های استخدام ترجیحی نیروهای بومی، از تمرکز منافع در دست گروه های خاص جلوگیری می کند. همچنین، از طریق سرمایه گذاری در آموزش و توانمندسازی جامعه محلی، ظرفیت های لازم برای بهره برداری پایدار از فرصت های گردشگری را ایجاد می نماید. تجربه چابهار نشان می دهد که در غیاب حکمروایی شایسته، توسعه گردشگری می تواند به نابرابری های اجتماعی دامن زده و منافع آن عمدتا به خارج از منطقه منتقل شود. اما با وجود نهادهای پاسخگو و مشارکت جوی محلی، گردشگری دریایی می تواند به ابزاری موثر برای کاهش فقر، ایجاد اشتغال پایدار و حفظ میراث فرهنگی و طبیعی منطقه تبدیل گردد.

کلیدواژه ها:

گردشگری دریایی ، معیشت جوامع محلی ، حکمرانی شایسته ، سواحل مکران