نقش قراردادهای نجات دریایی (salvage) در توسعه اقتصاد دریامحور

نجات دریایی (salvage) به مجموعه اقداماتی اطلاق می شود که برای نجات کشتی ها، بارها و اموال دریایی در مواقع اضطراری انجام می گیرد. این فرآیند شامل شناسایی، خطر، برنامه ریزی و اجرای عملیات نجات است. می تواند به صورت قراردادی یا غیر قراردادی انجام شود. این قراردادها به وضوح شرایط و ضوابط مربوط به عملیات نجات را تعیین کرده و از بروز اختلافات قانونی جلوگیری می کنند. نقش نجات دریایی در حفظ نظم و امنیت اقتصاد توسعه محور از اهمیت بالایی برخوردار است چرا که این عملیات نه تنها به حفظ ایمنی حمل و نقل دریایی کمک می کند، بلکه از طریق بازیابی کشتی ها و محموله های آسیب دیده موجب کاهش هزینه های اقتصادی و جلوگیری از اختلال در زنجیره تامین جهانی می شود. در اقتصادهای مبتنی بر توسعه، فعالیت های نجات دریایی با کاهش خطرات زیست محیطی و افزایش اطمینان سرمایه گذاران، بستری امن برای رشد تجارت بین المللی فراهم می آورند. نتایج نشان می دهد که تقویت همکاری های بین المللی و سرمایه گذاری در زیرساخت های نجات دریایی می تواند به عنوان یک عامل کلیدی در تحقق اقتصاد مقاومتی و توسعه پایدار عمل کند. این صنعت نه تنها در حفظ جان انسان ها و محیط زیست دریایی نقش حیاتی دارد، بلکه به عنوان یک عامل کلیدی در ثبات اقتصادی و امنیت تجارت بین المللی شناخته می شود. در اقتصادهای توسعه محور که وابستگی شدیدی به حمل و نقل دریایی و تجارت بین المللی دارند، خدمات نجات دریایی به عنوان یک بازوی امنیتی و اقتصادی عمل می کند. در این مقاله تلاش شده تا با استفاده از روش مطالعه کتابخانه ای و با بررسی نظری کتب و مقالات و پایگاه های اینترنتی مرتبط تخصصی مرتبط در این زمینه و بهره مندی از توصیف تحلیلی آثار به واکاوی تاثیر قراردادهای نجات دریایی بر امنیت حمل و نقل و توسعه پایدار در این حوزه پرداخته شود. در پژوهش هایی که تا کنون انجام گرفته بود به تاثیر اقتصادی نجات دریایی در توسعه اقتصاد دریامحور اشاره نشده بود که نگارندگان را بدان داشت تا پژوهشی با این عنوان را خلق کنند.

کلیدواژه ها:

کشتی ، نجات دریایی ، توسعه دریامحور ، امنیت دریایی ، تجارت بین الملل