نقش آموزش عالی در گذار به فرهنگ شهری پایدار در ایران

گسترش شهرهای سبز در ایران نیازمند تغییر بنیادین در الگوهای فرهنگی و رفتاری شهروندان است و نقش آموزش عالی در شکل دهی به این تغییر کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. این پژوهش نقش دانشگاه ها در نهادینه سازی فرهنگ زیست محیطی و ترویج رفتارهای سازگار با شهر سبز را بررسی می کند. روش تحقیق تحلیلی توصیفی بود و داده ها از بررسی اسناد رسمی و برنامه های دانشگاه سبز در ایران و مطالعات تطبیقی با نمونه های موفق بین المللی جمع آوری و تحلیل شدند. یافته ها نشان دادند که هرچند اسناد بالادستی آموزش عالی به توسعه پایدار و حفاظت محیط زیست اشاره دارند، پیوند میان دانشگاه ها و نظام برنامه ریزی شهری هنوز ضعیف است. برنامه های آموزشی اغلب فاقد محتوای مهارت محور در حوزه پایداری شهری هستند و فعالیت های سبز دانشگاه ها بیشتر جنبه نمادین دارند تا اینکه نقش نهادی و پایدار داشته باشند. با این حال، ظرفیت هایی مانند توسعه واحدهای درسی محیط زیست، ایجاد شبکه دانشگاه های سبز و گسترش همکاری میان دانشگاه ها و شهرداری ها می تواند فرهنگ شهری پایدار را تقویت کند. نتایج پژوهش نشان دادند که تقویت نقش دانشگاه ها در سه محور کلیدی بازنگری محتوای درسی بر پایه پایداری، پیوند آموزش با تجربه های واقعی شهری و نهادینه سازی پژوهش های کاربردی زیست محیطی می تواند مسیر گذار از آموزش نظری به آموزش تحول ساز را هموار کند. پژوهش تاکید کرد که تحقق شهر سبز در ایران بدون فعال شدن دانشگاه ها به عنوان بازیگران فرهنگی و مدیریتی ممکن نیست.

کلیدواژه ها:

دانشگاه سبز ، شهر سبز ، آموزش عالی ، فرهنگ زیست محیطی ، توسعه پایدار شهری