علل و انگیزه های مهاجرت دختران و زنان شاغل در گروه های کارگری حاشیه شهر مشهد

این پژوهش به بررسی علل و انگیزه های مهاجرت دختران و زنان کارگر به حاشیه شهر مشهد پرداخته است. روش پژوهش از نوع آمیخته (کیفی-کمی) بوده و در دو مرحله انجام شده است. در مرحله کیفی، با استفاده از مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته با ۱۰ نفر از خبرگان و متخصصان حوزه مهاجرت و حاشیه نشینی، علل و انگیزه های مهاجرت شناسایی شد. در مرحله کمی، یافته های کیفی در قالب پرسشنامه استاندارد شده و بر روی ۱۲۹ نفر از زنان و دختران کارگر مهاجر ساکن در حاشیه شهر مشهد که به روش تصادفی انتخاب شده بودند، مورد آزمون قرار گرفت. ابزار گردآوری داده ها شامل راهنمای مصاحبه و پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن از طریق نظرخواهی از متخصصان و تحلیل عاملی تاییدی تامین شد. نتایج نشان می دهد که دو عامل سازماندهی مهاجران (با ضریب ۰.۲۱۸) و سیاست گذاری ها (با ضریب ۰.۲۳۴) بیشترین تاثیر را بر مهاجرت زنان کارگر به حاشیه شهر مشهد داشته اند. همچنین، ضعف های مدیریتی و عوامل فرهنگی-اجتماعی نیز به عنوان چالش های مهم شناسایی شدند. تحلیل های آماری (آزمون نرمال بودن، t و رگرسیون) معناداری مدل را تایید کردند. یافته ها حاکی از آن است که حل چالش حاشیه نشینی نیازمند رویکردی یکپارچه و توجه همزمان به عوامل ساختاری و مدیریتی است.

کلیدواژه ها:

مهاجرت زنان ، حاشیه نشینی ، اشتغال غیر رسمی ، سیاست گذاری شهری ، مدیریت مهاجرت