بررسی اثرات بازطراحی مکان سوم در بازآفرینی محلات حاشیه شهر

محلات حاشیه ای به عنوان یکی از چالش برانگیزترین بسترهای شهری، با مسائلی چون فقر شهری، کمبود زیرساخت های اجتماعی، ضعف حس تعلق، و انزوای اجتماعی مواجه اند. در چنین شرایطی، توجه به فضاهای عمومی به ویژه "مکان سوم" می تواند راهکاری موثر برای ارتقای کیفیت زندگی ساکنان و تقویت انسجام اجتماعی باشد. مکان سوم به فضاهایی غیررسمی اطلاق می شود که خارج از حوزه خانه (مکان اول) و کار (مکان دوم)، امکان تعاملات اجتماعی داوطلبانه، آزاد و معنادار را فراهم می آورند. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی و بهره گیری از منابع نظری و نمونه های موردی داخلی و خارجی، به بررسی نقش مکان سوم در فرآیند بازآفرینی محلات حاشیه ای پرداخته است. نتایج تحقیق نشان می دهد که ایجاد یا بازطراحی مکان های سوم همچون پارک ها، کافه ها، بازارچه های محلی، مراکز فرهنگی و فضاهای ورزشی می تواند به افزایش مشارکت شهروندی، تقویت هویت جمعی، و بهبود پیوندهای اجتماعی بین ساکنان کمک کند. در این راستا، سیاست گذاری مبتنی بر ارتقای کیفیت و دسترسی پذیری مکان های سوم، می تواند به عنوان راهبردی کلیدی در برنامه های بازآفرینی شهری مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مکان سوم ، بازآفرینی شهری ، حاشیه نشینی ، مشارکت اجتماعی ، فضاهای عمومی