بررسی عوامل ایجاد اسکان های غیررسمی (حاشیه نشین) با تاکید بر عامل اقتصادی

حاشیه نشینی یکی از معضلات شهرهای امروزی است و رویکردهای زیادی برای مقابله با آن اتخاذ شده است. از آنجایی که شهرسازی علمی چندرشته ای و چندبعدی است که تمام ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و مادی را در بر می گیرد، مسئله حاشیه نشینی که یکی از مهم ترین معضلات شهری است نیز از این قاعده مستثنی نیست. از آنجایی که بر کسی پوشیده نیست که عوامل اصلی ایجاد بحران حاشیه نشینی ریشه های اجتماعی و اقتصادی دارند، هنگام پرداختن به این بحران باید به این عوامل توجه ویژه ای داشته باشیم. اگرچه پیامدهای ضعف نهادهای مدیریت و برنامه ریزی شهری، فقدان متخصصان در تصمیم گیری و پردازش، نقص قوانین و مقررات و نظام سرمایه داری دولت ها در کشورهایی از جمله ایران که دچار این بحران هستند، از جمله دلایل مهم پیدایش مناطق حاشیه نشین است؛ بنابراین برای بهبود وضعیت این مناطق و کنترل این بحران، همواره راهکارهای اجتماعی، اقتصادی و اداری ارائه شده است و در شهرسازی، همه این تصمیمات را می توان راهکارهای شهرسازی دانست. زیرا همه این تصمیمات در بهبود جسم، بهبود کیفیت زندگی، و کاهش اثرات منفی این بحران موثر هستند. برهمین اساس و همانطور که عنوان گردید این مساله یک موضوع چندوجهی می باشد، برهمین اساس هدف اصلی این پژوهش شناخت و بررسی مهمترین عوامل موثر بر ایجاد اینگونه سکونتگاه ها می باشد.

کلیدواژه ها:

سکونتگاه غیررسمی ، ویژگی های اجتماعی ، ویژگی های اقتصادی ، ویژگی های کالبدی