مقایسه تطبیقی سیاست های دوره پنجم و ششم مدیریت شهری در حوزه حمل و نقل شهری و حرکت پیاده با نگاهی ویژه به محلات حاشیه شهر مشهد

رشد جمعیت شهری و مهاجرت های قانونی و غیرقانونی در دهه های اخیر، به ویژه در کلان شهر مشهد، چالش های متعددی در زمینه مدیریت شهری ایجاد کرده است. این چالش ها به ویژه در محلات حاشیه ای شهر، با ضعف زیرساخت ها، دسترسی محدود به حمل ونقل عمومی، و نبود مسیرهای پیاده مدار ایمن، نمود بیشتری یافته است. پژوهش حاضر به مقایسه سیاست های دوره های پنجم و ششم مدیریت شهری مشهد در حوزه حمل ونقل و حرکت پیاده در محلات حاشیه ای می پردازد. روش پژوهش ترکیبی بوده و شامل تحلیل اسنادی مصوبات شورای اسلامی شهر مشهد و انجام ۱۲ مصاحبه نیمه ساختاریافته با مدیران شهری و ساکنان محلات حاشیه ای است. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار MaxQDA انجام شد و کدگذاری ها به استخراج تم های اصلی و فرعی منجر گردید. یافته ها نشان داد که در دوره پنجم، ۱۸ مصوبه مرتبط با توسعه حمل ونقل و حرکت پیاده در محلات حاشیه ای تصویب شد که ۱۲ مورد آن اجرایی گردید. این دوره با تخصیص بودجه کافی و تمرکز بر نیازهای واقعی محلات حاشیه ای، تاثیر مثبتی بر کیفیت زندگی ساکنان داشت. در مقابل، دوره ششم با کاهش بودجه و اجرای تنها ۵ پروژه از ۸ مصوبه مرتبط، عملکرد ضعیف تری را به نمایش گذاشت. نتیجه گیری پژوهش نشان می دهد که توجه به مشارکت اجتماعی، تخصیص پایدار بودجه، و تمرکز بر ایمن سازی مسیرهای پیاده و توسعه زیرساخت های حمل ونقل عمومی، از عوامل کلیدی برای بهبود شرایط محلات حاشیه ای است. این مطالعه با ارائه پیشنهادات کاربردی، می تواند به عنوان الگویی برای مدیریت شهری در کلان شهرهای مشابه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

محلات حاشیه ای ، حمل ونقل شهری ، حرکت پیاده ، مدیریت شهری ، سیاست گذاری شهری