بازآفرینی شهری: راهکاری برای کاهش آسیب های اجتماعی در مناطق حاشیه نشین مشهد (مطالعه موردی: محلات منطقه ۳ شهرداری مشهد)

این تحقیق با هدف بررسی تاثیر بازآفرینی شهری بر کیفیت زندگی شهروندان، کاهش جرائم اجتماعی، و رضایت از خدمات شهری در محلات منطقه ۳ شهرداری مشهد انجام شد. روش تحقیق به صورت ترکیبی (Mixed-Methods) طراحی شد که شامل تحلیل تماتیک برای استخراج مفاهیم کلیدی از داده های کیفی و پیمایش برای بررسی کمی متغیرها بود. داده های کیفی از طریق مصاحبه با نمونه ای ۱۰ نفره از خبرگان حوزه ی شهری جمع آوری شد و داده های کمی از پیمایش ۱۰۰ نفره در میان شهروندان منطقه به دست آمد. نتایج نشان داد که بازآفرینی شهری تاثیر معناداری بر کیفیت زندگی (ضریب همبستگی ۰.۵۲، P-value=۰.۰۰۰) کاهش جرائم اجتماعی (ضریب همبستگی ۰.۴۷، P-value=۰.۰۰۰) و افزایش رضایت از خدمات شهری (ضریب همبستگی ۰.۵۵، P-value=۰.۰۰۰) داشته است. استفاده از ترکیب روش های کیفی و کمی امکان تحلیل جامع تر و درک عمیق تر روابط میان متغیرها را فراهم ساخت. یافته ها بر اهمیت برنامه ریزی دقیق شهری و توجه به نیازهای شهروندان تاکید دارند و پیشنهادهایی برای بهبود برنامه های بازآفرینی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، کیفیت زندگی ، کاهش جرائم اجتماعی ، رضایت از خدمات شهری ، محلات منطقه ۳ مشهد