بررسی تاثیر برنامه های اوقات فراغت و رفاهی بر عملکرد شغلی آتش نشانان

هدف کلی این پژوهش بررسی تاثیر برنامه های اوقات فراغت و رفاهی بر عملکرد شغلی آتش نشان ها می باشد. روش این تحقیق با توجه به نوع مطالعه توصیفی-همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش را پرسنل سازمان آتش نشانی (۱۵۰۰=N) تشکیل دادند که از این تعداد ۴۰۰ نفر شامل کارکنان اداری و ۱۱۰۰ نفر شامل نیروهای عملیاتی می باشند. با استفاده از جدول مورگان تعداد نمونه آماری برابر با ۳۹۱ تن برآورد شد که به صورت تصادفی ساده انتخاب گردیدند. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه های اوقات فراغت و عملکرد سازمانی هرسی و گلداسمیت (۱۹۹۴) استفاده شد. با انجام آزمون مقدماتی بر روی ۲۰ نفر از آزمودنی ها، پایایی پرسشنامه ها با استفاده از آزمون ضریب آلفای کرونباخ ۰.۷۲ و ۰.۸۳ به دست آمد. جهت تحلیل داده ها از آمار توصیفی فراوانی، میانگین، انحراف معیار و آمار استنباطی (تحلیل رگرسیون) استفاده شد. نتایج نشان داد تاثیر برنامه های اوقات فراغت و رفاهی بر عملکرد شغلی آتش نشان ها تاثیر مثبت و معنی داری (P≤۰.۰۰۱، t=۷.۷) دارد. همچنین برنامه های اوقات فراغت و رفاهی می تواند بر مولفه های همچون توانایی شغلی، رضایت شغلی، ارزشمندی شغلی، اعتبار کارکنان، تاثیر مثبت و معناداری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

آتش نشان ، برنامه اوقات فراغت ، سلامت شغلی ، برنامه های رفاهی