پارک نصرت و اثرات اجتماعی و امنیتی آن بر مردم حاشیه نشین منطقه ۶ شهر مشهد

شهرنشینی پدیده سده های جدید است. تا سال ۱۹۰۰ از هر هشت تن تنها یکی در مناطق شهری زندگی می کرده، ولی در پایان سده بیستم نیمی از جمعیت جهان شهرنشین بوده اند و دوسوم از این جمعیت سه میلیاردی در کشورهای جهان سوم زندگی می کرده اند. در قرن بیستم تعداد شهرهای میلیونی به سرعت افزایش یافته است. در این میان فضای سبز به عنوان جزء ضروری و لاینفک پیکره شهرها در متابولیسم آنها نقش اساسی دارند. امروزه با گسترش شهرنشینی فضاهای سبز شهری (پارک ها) به عنوان بخش مهمی از ساختار محیط زیستی شهر می باشند که نقش مهمی در دنیای امروزی شهرها دارند. لذا با توجه به اهمیت وجود فضاهای سبز در شهرها این تحقیق بر آن است تا به بررسی تاثیرات فضای سبز نیمه عمومی در کارکرد اکولوژیکی و اجتماعی فضای سبز شهر مشهد بپردازد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و به منظور جمع آوری اطلاعات علاوه بر مطالعات اسنادی و کتابخانه ای، از عملیات پیمایشی استفاده شده است. به دلیل گسترده بودن پارک های شهر مشهد در اینجا پارک نصرت که در منطقه حاشیه شهر می باشد انتخاب و به تکمیل پرسشنامه به حجم نمونه ای ۵۰ نفر به صورت تصادفی از کسانی که به پارک رفت و آمد می کنند گردیده است. موضوع پرداخته شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS استفاده شده است.

کلیدواژه ها:

حاشیه نشینی ، پارک نصرت ، منطقه ۶