تاثیر تناسبات در شیشه های رنگی و شناشیر در عمارت های قاجاری نمونه موردی بافت قدیم بوشهر در عمارت طبیب و گلشن و دهدشتی

عناصر تزئینی معماری دوره ی قاجار بوشهر در عمارت های آن به طور چشمگیر دیده می شود، از جمله عناصر تزئینی ارسی ها هستند که طرح و نقش خاصی دارند. طرح های سنتی در دوره قاجار در اغلب هنرها به کار می رفته در برخی ساده و در برخی با جزئیات همراه بوده است. الگوی متقارن پیچیده هندسی رنگ و نور، ترکیب تزئینات چوبی، شیشه های رنگی، کاربرد آنها و تاثیر پذیریشان در معماری موجب شده که بناها به ارگانیسم زنده تبدیل شوند. هدف این پژوهش مطالعه ی ارسی های عمارت های دوره قاجار بوشهر و مقایسه آنها با یکدیگر از بعد رنگ شیشه های این ارسی ها بوده و در آخر بدست آوردن رابطه ای میان تناسبات شیشه های رنگی موجود در ارسی ها و رنگ های به کار رفته در آنها با توجه به طول موج های عبوری، خواص درمانی و موقعیت اقلیمی می باشد و جلوگیری از ورود انرژی مضاعف به فضای داخل کمک می کند. معماری گذشته ما همواره پاسخگوی نیازهای کاربران خود بوده که این پاسخگویی خود را در قالب عناصر معماری با ویژگی های گوناگون به نمایش می گذارد. به نظر می رسد امروزه نیز برای حل بسیاری از مشکلات خود می توان این عناصر را مورد استفاده و بازآفرینی قرار داد. در این باره باید بیان کرد که برای بازآفرینی این عناصر به شناختی دقیق نیازمندیم تا نقش و کارکرد این عناصر نزد ما تدقیق شود. به نظر می رسد که این نقش ها در ارتباط با عنصری از معماری بومی بوشهر به نام شناشیر در پژوهش های پیشین درست و به صورت مشخص بیان نشده است. هدف: در این پژوهش سعی بر آن است تا برخلاف پژوهش های پیشین که در آنها شناشیر تنها از یک بعد بررسی شده است، همزمان از ابعاد مختلفی بررسی شود تا بتوان ریشه ها و دلایل وجودی شناشیر را به منظور احیای آن شناخت، چرا که احیای این گونه از عناصر برای حل بسیاری از مشکلات امروزمان مانند مصرف بسیار زیاد انرژی به منظور کاهش و تعدیل شرایط محیطی در اقلیم گرم و مرطوب و مشکلات حاصل از یکسان سازی در مناطق مختلف کشورمان، ضروری است.

کلیدواژه ها:

ارسی ، شیشه های رنگی ، عمارت بوشهر ، شناشیر ، معماری بومی ، بافت تاریخی