اثربخشی تعامل هوش معنوی با آموزش حل مساله بر هویت یابی نوجوانان حاشیه شهر مشهد

پژوهش حاضر تاثیر تعاملی هوش معنوی با آموزش حل مساله بر هویت نوجوانان حاشیه شهر مشهد را بررسی کرد. این مطالعه در قالب یک طرح جایگزینی تصادفی بلوکی انجام گرفت. یک نمونه شامل ۱۸۰ نفر از دانش آموزان از طریق روش نمونه برداری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند و به پرسشنامه های هوش معنوی و هویت پاسخ دادند و سپس بر اساس نمره هوش معنوی به چهار گروه تقسیم شدند (گروه های آزمودنی با هوش معنوی بالا و پایین و هر گروه در دو گروه آزمایش و گواه). گروه های آزمایش در ۱۲ جلسه تحت آموزش شیوه های حل مساله قرار گرفتند و در نهایت همه گروه ها در دو مرحله پس آزمون و پیگیری به پرسشنامه سبک هویت پاسخ دادند. داده ها به کمک آزمون t و تحلیل واریانس تحلیل شده و نتایج زیر حاصل شد. ۱- آزمودنی های با هوش معنوی بالا در هویت یابی موفق تر بودند. ۲- آزمودنی هایی که تحت آموزش حل مساله قرار گرفتند در هویت یابی موفق تر بودند. ۳- تاثیر تعاملی هوش معنوی با آموزش حل مساله منجر به توفیق بیشتری در هویت یابی شد. ۴- یافته های حاصل از طرح پیگیری نشان داد که تاثیر تعاملی دو متغییر در طول زمان بیشتر خواهد بود.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، حل مساله ، هویت یابی ، حاشیه نشینی