شناسایی و تبیین عوامل موثر در استعدادیابی ورزشی در نوجوانان حاشیه نشین شهر مشهد

هدف: در طول سالیان گذشته تا به امروز علی رغم اجرای طرح و برنامه های مختلف و اقدامات ارزشمند انجام شده در حوزه استعدادیابی ورزشی توسط وزارت ورزش پیوسته به دلیل نداشتن نیروی انسانی متخصص و بودجه و امکانات در حد نیاز قادر به پاسخگویی باکیفیت به فعالیت های ورزشی در گستره کشور پهناورمان ایران اسلامی نبوده است. لذا پژوهش با هدف شناسایی و تبیین عوامل موثر در استعدادیابی ورزشی در نوجوانان حاشیه نشین شهر مشهد انجام شده است. روش ها: با توجه به موضوع پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و شیوه اجرا توصیفی – تحلیلی است. جامعه آماری کیفی مشتمل بر ۲ گروه است. الف) شامل مقالات انتخاب شده از پایگاه های اطلاعاتی داخل (مگیران، سویلیکا، مجلات نور) و خارج (الزویر و امرالد) بر اساس روش مرور نظام مند و معیارهای در نظر گرفته شده، تعدادی از خبرگان دانشگاهی(اساتید گروه مدیریت تربیت بدنی) و مربیان ورزشی را دارا هستند که در این مرحله و مرحله طراحی مدل پیشنهادی، نمونه گیری به صورت هدفمند است. می توان با حدود ۲۰ خبره به نقطه اشباع رسید و احتمالا این تعداد بیشتر از ۲۰ نخواهد شد. پژوهشگر در بخش کیفی پژوهش ابتدا با مصاحبه با اساتید و مربیان ورزشی و از روش تحلیل تم احصا نمود. یافته ها: ۵۳ شاخص در قالب ۶ بعد اصلی بود. در گام دوم به جهت برقراری ارتباط و توالی بین ابعاد به دست آمده و ارائه مدل ساختاری، از روش مدل سازی ساختاری تفسیری (ISM) استفاده گردید که بر اساس نظرات خبرگان و تجزیه و تحلیل های صورت گرفته، مدل استعدادیابی ورزشی در حاشیه شهر مشهد احصا گردید. نتیجه گیری: نشان داد که عوامل موثر در استعدادیابی ورزشی در نوجوانان حاشیه نشین شامل ۵۳ شاخصه در ۴ بعد (ژنتیک، فیزیولوژیک، آنتروپرومتریک، روان شناختی، بیولوژیک، محیط زندگی و سبک زندگی) همچنین مورد تائید قرار گرفتند. لذا برنامه های سنتی استعدادیابی و توسعه به دنبال شناسایی و انتخاب آینده دارترین کودکان به عنوان ورزشکاران آینده است اما برنامه های نوین بر اساس آموزش های تخصصی و آمادگی برای عملکرد تخصصی در ورزش از سنین پایین پرداخته می شود.

کلیدواژه ها:

استعدادیابی ورزشی ، عوامل موثر بر استعدادیابی ، حاشیه نشینی