بررسی نگرش به روابط فرازناشویی در زنان نابارور حاشیه نشین شهر تهران

بقا و باروری از مهم ترین دغدغه های بشر در طول تاریخ بوده است و تحرک مکانی (مهاجرت) نیز از دیرباز به عنوان یکی از راهکارهای انسان برای دستیابی به بقا در نظر گرفته شده است. در فرایند مهاجرت، اولین و مهم ترین کنش مهاجران، به ویژه مهاجران فرودست، کنش های بقا و سازگاری محور با جامعه مقصد است. در این مسیر گاه زوجین متوجه ناباروری خود شده و مشکلاتشان دوچندان می شود. زوج های نابارور نه تنها با چالش های جسمی مواجه هستند، بلکه با مجموعه ای از مشکلات روانی نیز دست و پنجه نرم می کنند. این مشکلات شامل اضطراب، اختلالات در روابط بین فردی، احساس ناکامی، خشم و پرخاشگری سرکوب شده، نارضایتی در روابط اجتماعی، احساس حقارت و طردشدگی، احساس گناه ناخودآگاه، افسردگی، عدم مدیریت و تنظیم هیجانات، نارضایتی جنسی، حسادت، انزوا، کاهش عزت نفس، و بروز وسواس فکری و ناسازگاری های شخصیتی است. این وضعیت به ویژه در زوج هایی که با شکست در درمان مواجه شده اند، به طور چشمگیری مشهود است. تجربه هیجانات منفی، مشکلات جسمانی و بار اقتصادی و اجتماعی ناشی از ناباروری احتمال روابط فرازناشویی را چه در مردان و چه در زنان افزایش می دهد. بررسی پیشینه های پژوهشی نیز نشان می دهد که روابط فرازناشویی از جمله مشکلات شایع در زوج های نابارور است. با این اوصاف ضرورت مداخلات روان شناختی در این زمینه به روشنی مشاهده می شود چرا که آگاهی به نگرش و تنظیم هیجان به عنوان یکی از توانایی های کلیدی، می تواند به طور قابل توجهی فشار روانی و پیامدهای روان شناختی ناشی از ناباروری را کاهش دهد. همچنین، نگرش به روابط بین زوج ها و نگرانی های مربوط به روابط فرازناشویی از دغدغه های مهم زنان نابارور است که در تحقیقات پیشین کمتر مورد توجه قرار گرفته است. ازطرفی توجه به افراد حاشیه نشین که به طور طبیعی با امکانات کمتری زندگی می کنند و با مشکلات اجتماعی و اقتصادی بیشتری روبرو هستند، از اهمیت خاصی برخوردار است که در پیشینه پژوهش، مطالعاتی با این مضمون یافت نشده است. پژوهش حاضر یک پژوهش مروری است که در زمینه مطالعات سلامت روان زنان نابارور و با هدف بررسی نگرش به روابط فرازناشویی در زنان نابارور حاشیه نشین شهر تهران انجام شده است.

کلیدواژه ها:

روابط فرازناشویی ، زنان نابارور ، حاشیه نشین