شناخت و بررسی آسیب ها و ناهنجاری های اجتماعی در مناطق حاشیه نشین

در طی چند دهه اخیر به دنبال تحولات صنعتی، اقتصادی، اجتماعی و مهاجرت از روستاها به شهرها رشد و گسترش مناطق حاشیه نشین، انواع آسیب های اجتماعی را به دنبال داشته است. امروزه آسیب های اجتماعی از مهم ترین عوامل تهدید کننده امنیت در شهرها محسوب می شوند. حاشیه نشینی به عنوان یکی از بسترهای مهم بروز آسیب های اجتماعی است که همواره با گسترش آن شاهد افزایش ناامنی اجتماعی-اقتصادی می شود. این سکونت گاه در درون خود به بازتولید آسیب های اجتماعی می پردازند. نوع آسیب های اجتماعی تولید شده در این مناطق با کیفیت مساکن ارتباط مستقیم دارد. این مناطق عمدتا همراه با تصرف عدوانی و یا ساخت و ساز غیرمجاز و فاقد ایمنی لازم هستند. از طرفی دیگر مرکز اسکان بشر سازمان ملل متحد (هابیتات) در گزارش سالانه خود در مورد پدیده حاشیه نشینی در سطح جهان پرده از واقعیت تلخی برداشت و پیش بینی کرد که تا سال ۲۰۳۰، حدود ۲ میلیارد نفر از ساکنان زمین حاشیه نشین باشند. بنا به آمار این مرکز، در حال حاضر، از هر ۷ نفر، یک فرد در منطقه حاشیه نشین زندگی می کند که این کسر در سال ۲۰۳۰، یک نفر به ازای چهار نفر خواهد بود. بر همین اساس و با توجه به گستردگی و اهمیت موضوع در این پژوهش که به روش توصیفی-تحلیلی و با ابزار کتابخانه ای انجام پذیرفته است به شناخت و بررسی آسیب ها و ناهنجاری های اجتماعی در مناطق حاشیه نشین پرداخته ایم و در نهایت نتایج را در راستای تحولات اجتماعی و آسیب ها و ناهنجاری های مناطق حاشیه نشین دسته بندی نموده ایم.

کلیدواژه ها:

حاشیه نشینی ، آسیب شناسی ، ناهنجاری های اجتماعی