سیاست های طراحی بافت های روستاشهری به منظور افزایش ماندگاری ساکنان با تاکید بر عناصر اکولوژیکی و هویت تاریخی (مورد پژوهی: محله اکبریه بیرجند)

این پژوهش به بررسی تاثیر عناصر اکولوژیکی و تاریخی بر ماندگاری ساکنان در بافت های روستاشهری، با تمرکز ویژه بر محله اکبریه شهر بیرجند، پرداخته است. محله اکبریه، که دارای باغ تاریخی مهمی در شرق ایران است، در اثر گسترش شهر اکنون بخشی از بافت شهری بیرجند محسوب می شود. هدف پژوهش، حفظ ساختارهای تاریخی و اکولوژیکی این منطقه و ارتقای کیفیت زندگی ساکنان است. این مطالعه توصیفی-تحلیلی با روش های کتابخانه ای و پرسشنامه ای انجام شده است. نتایج نشان دهنده ارتباط خطی معنادار بین متغیرهای اکولوژیکی و تاریخی با ماندگاری ساکنان است؛ به طوری که طبق آزمون فریدمن، مشارکت ساکنان کمترین تاثیر و حفظ و تقویت ساختارهای سنتی بیشترین تاثیر را داشته اند. راهکارهای طراحی شهری پیشنهادی شامل گسترش پیاده مداری در بافت محله اکبریه، حفظ ساختارهای تاریخی و پیوند آن ها با کاربری های شهری و تقویت هم پیوستگی با سایر بافت های شهری است. این راهکارها به عنوان استراتژی های طراحی می توانند موجب حفظ هویت تاریخی و کاهش مشکلات زیست محیطی شده و در نتیجه به افزایش پایداری و ماندگاری ساکنان کمک کند. این پژوهش بر اهمیت حفاظت از عناصر اکولوژیکی و ارزش های تاریخی تاکید دارد و راه حل هایی برای افزایش ماندگاری ساکنان ارائه می کند که می توانند نقش موثری در بهبود ساختارهای سنتی و پایداری محله های شهری داشته باشند.

کلیدواژه ها:

بافت روستاشهری ، ماندگاری ساکنان ، عناصر اکولوژیکی ، هویت تاریخی ، سیاست های طراحی روستاشهر