حاشیه نشینی، بازآفرینی و بهداشت و سلامت

حاشیه نشینی در ایران رو به فزونی نهاده و چهره اکثر شهرهای بزرگ ایران به نوعی دچار این پدیده شده است. این حاشیه نشینی ها طبعات بسیاری نیز داشته که اکثرا منفی هستند. حاشیه نشینان در قلمرو زندگی اقتصادی و اجتماعی شهر حضور دارند اما جذب نظام اجتماعی و اقتصادی آن نشده اند و خود یا جامعه آنها را به عنوان شهروند رسمی نمی پذیرد. این افراد معمولا در سکونتگاه هایی با ساخت وسازهای غیرقانونی، مسکن های نامناسب، تراکم بالای جمعیت و فاقد زیرساخت های شهری مانند آب، برق و فاضلاب زندگی می کنند، بنابراین لزوم توجه به دغدغه های آن ها بیش از پیش فراهم می باشد که در پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین حاشیه نشینی و بهداشت و سلامت پرداخته شده است. در مجموع با مرور پژوهش های پیشین و تجزیه و تحلیل آنها یافته های پژوهش حاکی از آن است که حاشیه نشینی و بهداشت و سلامت ارتباط تنگاتنگی دارند و بازآفرینی شهری به عنوان راهکاری جامع، می تواند با ارتقای زیرساخت ها، خدمات بهداشتی و مشارکت اجتماعی، وضعیت سلامت ساکنان مناطق حاشیه ای را بهبود بخشد و چالش های ناشی از این پدیده را کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

حاشیه نشینی ، بازآفرینی ، بهداشت ، سلامت