مسکن اجتماعی و پایداری اجتماعی در مناطق حاشیه نشین: نقش فناوری های نوین ساخت در تحقق عدالت شهری

این مطالعه به بررسی نقش فناوری های نوین در حوزه ساخت وساز برای بهبود عدالت شهری از طریق اجرای پروژه های مسکونی اجتماعی در مناطق حاشیه نشین می پردازد. پژوهش حاضر بر نابرابری های فضایی، اجتماعی و اقتصادی ناشی از ضعف زیرساخت ها و مسکن بی کیفیت در جوامع کم درآمد متمرکز است و در پی آن است که ظرفیت روش های نوینی مانند ساخت قطعات پیش ساخته، مصالح سازگار با محیط زیست، نرم افزارهای طراحی و سیستم های اطلاعات مکانی (GIS) را برای ارتقای استانداردهای زندگی، تقویت مشارکت اجتماعی، افزایش تاب آوری و خوداتکایی ساکنان این مناطق ارزیابی کند. این پژوهش با ترکیبی از بررسی نظام مند منابع علمی، مقایسه پروژه های بین المللی، و مطالعه موردی برنامه های موفق مسکن اجتماعی در کشورهای مختلف انجام شده است. ده پروژه برجسته جهانی مانند PREVI، EcoCasa، Quinta Monroy و BAM به عنوان نمونه هایی از استفاده نوآورانه از فناوری در توسعه مسکن اجتماعی تحلیل شده اند. هر پروژه با تمرکز بر میزان مشارکت مردم، تاثیرات اجتماعی، نوع فناوری استفاده شده، و خلاقیت در طراحی فضاها ارزیابی گردیده است. بر پایه این پژوهش، بکارگیری آگاهانه فناوری های جدید در طراحی، ساخت و نوسازی خانه ها می تواند هزینه ها را کم کند، مشارکت مردم محلی را ساده تر سازد، امکانات را به شکل عادلانه تری تقسیم کند، و اجرای پروژه ها را شفاف تر نماید. این فناوری ها همچنین به تحقق عدالت شهری کمک می کنند؛ مثلا با فراهم کردن دسترسی برابر به خدمات، افزایش مسئولیت پذیری نهادها و تقویت نقش شهروندان در تصمیم گیری ها. در پایان، این تحقیق پیشنهاد می دهد که دست اندرکاران با تلفیق فناوری های نوین با نیازها و فرهنگ هر منطقه، زمینه را برای تحقق عدالت شهری و پایداری اجتماعی در پروژه های آینده مسکن اجتماعی فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

مسکن اجتماعی ، فناوری های نوین ساخت ، پایداری اجتماعی ، عدالت شهری ، حاشیه نشینی