تحلیل تاثیر مهاجرت خارجی بر شکل گیری و تداوم حاشیه نشینی و اقتصاد غیررسمی در مشهد

این تحقیق به بررسی تاثیر مهاجرت خارجی، به ویژه مهاجران افغانستانی، بر پدیده های حاشیه نشینی و اقتصاد غیررسمی در کلان شهر مشهد پرداخته است. نتایج پژوهش نشان داد که ورود گسترده مهاجران افغانستانی، در پی بحران های اقتصادی و سیاسی کشور مبدا، یکی از عوامل اصلی رشد نواحی حاشیه ای و توسعه اشتغال در بخش های غیررسمی این شهر بوده است. مهاجران به دلیل عدم دسترسی به بازار کار رسمی و کمبود فرصت های شغلی مناسب، ناگزیر به مشاغل غیررسمی همچون دستفروشی، کارگری ساختمانی و مشاغل خدماتی با دستمزد پایین روی آورده اند. یافته ها بیانگر این است که تمرکز بالای مهاجران در سکونتگاه های غیررسمی، نه تنها بار مضاعفی بر خدمات شهری ایجاد کرده، بلکه موجب گسترش فقر، نابرابری اجتماعی و آسیب های اجتماعی نیز شده است. این الگو با مطالعات مشابه در سطح ملی و بین المللی، که تاثیر مهاجرت بر تشدید پدیده های حاشیه ای را تایید می کنند، همخوانی دارد. به نوعی، همان طور که یک گیاه مهاجم در فضای محدود رشد کرده و منابع محیط را تحت الشعاع قرار می دهد، مهاجرت کنترل نشده نیز به تغییرات چشمگیر اجتماعی و اقتصادی در مشهد منجر شده است. در تبیین این نتایج، مشخص شد که نبود سیاست های مناسب مهاجرتی و توسعه ای، به تداوم این چرخه معیوب دامن زده است. بر این اساس، پیشنهاد می شود که سیاست هایی نظیر بهبود دسترسی به مسکن ارزان، ارتقای آموزش و بهداشت در مناطق مهاجرنشین، و فراهم کردن فرصت های شغلی رسمی برای مهاجران در دستور کار مسئولان قرار گیرد تا بتوان از تبعات منفی مهاجرت کاست و به ارتقای کیفیت زندگی مهاجران و شهروندان بومی کمک نمود.

کلیدواژه ها:

مهاجرت خارجی ، شکل گیری و تداوم حاشیه نشینی ، اقتصاد غیررسمی