تاملی بر سکونتگاه های غیررسمی حاشیه شهر کرمان با تاکید بر تحلیل علل، پیامدها و سناریوهای مداخله (مطالعه موردی: صیاد شیرازی و چهارده معصوم)

پدیده سکونتگاه های غیررسمی یکی از چالش های جدی در مدیریت شهری شهر کرمان است که به ویژه در مناطق حاشیه ای چون چهارده معصوم و صیاد شیرازی نمود یافته است. این پژوهش با نگاه تحلیل علل شکل گیری این سکونتگاه ها، پیامدهای اجتماعی و کالبدی آن ها و ارائه راهکارهای آینده نگرانه برای ساماندهی صورت گرفته است. ماهیت تحقیق توصیفی-تحلیلی و از نوع کیفی می باشد و هدف از نوع کاربردی-توسعه ای است. روش جمع آوری اطلاعات کتابخانه ای، مطالعات میدانی و... می باشد. نتایج پژوهش نشان داده است که عواملی چون مهاجرت های بی رویه، ناکارآمدی نظام مالکیت زمین، ضعف زیرساخت های شهری، فقر اقتصادی و عدم هماهنگی نهادی، از مهم ترین دلایل گسترش سکونتگاه های غیررسمی در کرمان می باشند. در این پژوهش، با طراحی یک مدل مفهومی و استفاده از رویکرد آینده پژوهی مبتنی بر سناریونویسی، چهار سناریوی ممکن برای آینده این مناطق مطرح شد، که نشان می دهد در صورت تداوم وضعیت فعلی، روند گسترش حاشیه نشینی ادامه خواهد یافت. در انتها با توجه به نتایج حاصل شده این مطالعه بر ضرورت سیاست گذاری یکپارچه، ارتقاء مشارکت اجتماعی و توسعه خدمات زیربنایی برای مهار و ساماندهی سکونتگاه های غیررسمی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

حاشیه نشینی ، سکونتگاه غیررسمی ، توسعه شهری ، سکونتگاه های غیر رسمی شهر کرمان