شناسایی پیشران های موثر بر کیفیت محیط شهری با نگاه به محلات ناکارآمد شهر مشهد

در پژوهش حاضر با عنوان «شناسایی پیشران های موثر بر کیفیت محیط شهری با رویکرد بازآفرینی»، تلاش شده است تا با بهره گیری از روش تحلیل اثرات متقابل (MICMAC) و طبقه بندی شاخص ها، مهم ترین عوامل تاثیرگذار در بهبود کیفیت محیط شهری در محلات ناکارآمد شناسایی و تحلیل شود. نتایج تحقیق نشان می دهد که شاخص هایی نظیر «آرامش خاطر»، «حس سرزندگی»، «حس تعلق»، «امنیت محیطی»، «مشارکت اجتماعی» و «هویت» از جمله مهم ترین متغیرهای تاثیرگذار هستند که نقشی کلیدی در ارتقاء کیفیت محیط ایفا می کنند. همچنین شاخص هایی مانند «دسترسی به خدمات آموزشی»، «مراکز خرید»، «زیرساخت های شهری» و «نظافت و پاکیزگی» از متغیرهای تاثیرپذیر شناخته شده اند. در این میان، متغیرهایی همچون «درآمد خانوار»، «وضعیت اشتغال» و «دسترسی به حمل ونقل عمومی» به عنوان متغیرهای مستقل معرفی گردیدند. یافته های تحقیق بر لزوم مداخله چندبعدی در حوزه های اجتماعی، اقتصادی، کالبدی و خدمات شهری تاکید داشته و بازآفرینی پایدار را به عنوان رویکردی یکپارچه برای ارتقاء کیفیت محیط شهری در بافت های فرسوده پیشنهاد می نماید.

کلیدواژه ها:

کیفیت محیط شهری ، بازآفرینی ، تحلیل اثرات متقابل (MICMAC)