تبیین مدل تحلیلی نقش انگیزشی حمام های تاریخی در باززنده سازی بافت های ارزشمند خراسان رضوی

حمام های تاریخی، به عنوان اجزایی هویت ساز از میراث معماری ایران، همواره نقشی فراتر از کارکرد بهداشتی داشته و در حیات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی شهرهای تاریخی موثر بوده اند. باتوجه به ضرورت حفظ هویت شهری و ارتقای کیفیت زندگی در بافت های ارزشمند، پژوهش حاضر به تبیین یک مدل تحلیلی برای سنجش نقش انگیزشی این بناها در فرایند باززنده سازی پرداخته است. روش تحقیق به صورت توصیفی - تحلیلی و ترکیبی از مطالعات اسنادی، کتابخانه ای، میدانی و تطبیقی است. در این پژوهش، با بهره گیری از مدل تحلیلی پیشنهادی مبتنی بر پنج بعد اصلی شامل: هویت فرهنگی، گردشگری، مشارکت اجتماعی، کیفیت محیطی، و پشتیبانی نهادی، به تحلیل نقش حمام های تاریخی به عنوان محرک های باززنده سازی پرداخته شده است. موردهای مطالعاتی شامل پنج حمام تاریخی در خراسان رضوی است: حمام اسلام مشهد، حمام اسحاق خان مشهد، حمام پادرخت سبزوار، حمام حاجی رئیس تربت حیدریه و حمام رادکان چناران. نتایج تحقیق نشان می دهد که این حمام ها با بهره مندی از ویژگی های معماری منحصربه فرد و جایگاه اجتماعی - فرهنگی، توان بالایی در تحریک فرایند باززنده سازی بافت های تاریخی و ارتقای پایداری شهری دارند.

کلیدواژه ها:

حمام های تاریخی ، باززنده سازی ، معماری ، بافت ارزشمند ، توسعه پایدار