بررسی امکان سنجی بکارگیری رویکرد توانمندسازی در ساماندهی اسکان غیررسمی

مسئله سکونتگاه های غیررسمی از جنبه های متفاوتی مورد بررسی واقع شده است و بر اساس آن با نگرش های مدیریتی متفاوتی روبرو بوده است. پژوهش حاضر با هدف مطالعه و بکارگیری رهیافت توانمندسازی در ساماندهی اسکان های غیررسمی، از نوع کاربردی بوده و روش آن از نوع تحلیلی است که با رویکرد کمی و کیفی و جمع آوری اسنادی و داده ها به بررسی موضوع تحقیق پرداخته شده است. با توجه به مطالعات انجام شده رویکرد توانمندسازی با نگاهی چندبعدی، جامع و مردم محورانه، ضعف های دیگر رویکردها از جمله نادیده انگاری را پوشش می دهد و از این رو رویکردی کامل و جامع تر از رویکردهای دیگر به شمار می آید. پس از بررسی های صورت گرفته این نتیجه حاصل شد که می توان به ساماندهی سکونتگاه غیررسمی با استفاده از رویکرد توانمندسازی امید داشت و توانمند ساختن این گونه سکونتگاه ها بهترین راهبرد است.

کلیدواژه ها:

توانمند سازی ، حاشیه نشینی ، برنامه ریزی شهری