تبیین مفهوم آستانه مقاومت در تاب آوری کالبدی بافت های ناکارآمد در شهر کرمان

این پژوهش سعی دارد به تبیین مفهوم آستانه مقاومت در تاب آوری کالبدی بافت های ناکارآمد شهری در کرمان بپردازد و به ارائه یک تعریف جامع و مانع شمول با استفاده از بررسی ابعاد نظری، میدانی و ابزارهای قیاسی و تحلیلی و بهره گیری از روش ترکیبی دست یابد؛ جامعه آماری کلیه متخصصان در حوزه های مرتبط شهری بوده و با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند، ۳۰ نفر از متخصصان انتخاب شدند که در نهایت ۲۳ نفر برای مصاحبه اعلام آمادگی کردند. در این پژوهش، پس از بررسی ۱۶ مقاله و دو نظریه مرتبط، مصاحبه با متخصصان و با بهره گیری از روش قیاسی، انجام شد که در نهایت ۱۸ متغیر کلیدی برای آستانه مقاومت در تاب آوری کالبدی شناسایی شد. در ادامه، با استفاده از ضریب کاپای کوهن، توافق بین خبرگان تایید شد و سپس با تحلیل عاملی اکتشافی، شاخص های جدید آستانه مقاومت شناسایی و در ۵ دسته طبقه بندی شدند. در نهایت، با استفاده از روش تاپسیس فازی در محیط متلب، متغیرها و شاخص ها بر اساس تاثیر آن ها بر آستانه مقاومت، اولویت بندی شدند. نتایج پژوهش نشان داد که آستانه مقاومت تحت تاثیر عواملی همچون ظرفیت اجتماعی، کیفیت فیزیکی، مخاطرات، کاربری اراضی، یکپارچگی و پایداری قرار دارد. با تلفیق یافته های کمی و کیفی، تعریفی جامع از آستانه مقاومت ارائه شده است که بر اهمیت عوامل اجتماعی، فیزیکی و مخاطرات در تعیین این آستانه تاکید دارد. این پژوهش با ارائه تعریفی نوین از آستانه مقاومت و استفاده از روش های پیشرفته تحلیل داده، گامی مهم در جهت درک بهتر تاب آوری کالبدی بافت های ناکارآمد شهری برداشته است. نتایج این پژوهش می تواند در برنامه ریزی و مداخلات شهری برای افزایش تاب آوری در این بافت ها مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آستانه مقاومت ، تاب آوری کالبدی ، بافت ناکارآمد ، حد آستانه ، شهر کرمان