تدوین مدل مفهومی احداث بناهای میان افزا در بازآفرینی بافت های تاریخی

احداث ساختارهای جدید در بافت های تاریخی، می تواند راهکاری موثر برای بازآفرینی شهری باشد، اما پیچیدگی ذاتی این بافت ها، این فرآیند را به یک چالش چندبعدی تبدیل کرده است. مدل های مفهومی با ارائه چارچوبی ساختاریافته از اصول و قواعد، می توانند به تسهیل و پیشبرد موفق این فرآیند کمک نمایند. این مدل ها به عنوان ابزاری راهنما، از بروز خطاها و تصمیمات اشتباه جلوگیری کرده و منجر به نتیجه ای هماهنگ و اصیل می شوند. بنابر این ضرورت، تدوین مدل مفهومی احداث بناهای میان افزا در بافت های تاریخی هدفی است که مطالعه حاضر با اتکا به رویکرد روش شناسی تاریخی-تفسیری و بازخوانی و مرور اسناد جهانی و بررسی چارچوب های فکری نظریه پردازان حیطه حفاظت میراث فرهنگی به دنبال دستیابی به آن است. نتایج حاصل از تحلیل و توصیف داده ها، به تولید یک مدل مفهومی متشکل از شش لایه کلیدی شامل: آسیب شناسی بافت های تاریخی در ارتباط با شکل گیری ساختارهای میان افزا، رویکردهای طراحی و هم نشینی بناهای میان افزا در زمینه های تاریخی، ضرورت ها و الزامات اساسی در تکوین معماری میان افزا در بافت های تاریخی، اصول و مبانی طراحی ساخت و سازهای میان افزا در بافت های تاریخی، قواعد و معیارهای بناهای میان افزا در بافت های تاریخی، اصول و مبانی طراحی ساخت و سازهای میان افزا در زمینه های تاریخی منجر شده است. این مدل مفهومی، با فراهم کردن یک درک عمیق از حوزه تاریخی، ایجاد یک ساختار منطقی، تسهیل فرآیند توسعه و بهبود کیفیت کلی سیستم، نقش بسزایی در موفقیت پروژه ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

بافت تاریخی ، بناهای میان افزا ، مدل مفهومی ، بازآفرینی شهری