بازشناسی محورهای کلیدی بازآفرینی شهری تاب آور در پیشبرد شهرها و جوامع پایدار (هدف ۱۱ توسعه پایدار)

با توجه به گسترش بافت های ناکارآمد شهری و افزایش آسیب پذیری شهرها در برابر بحران های زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی، بازآفرینی شهری به عنوان رویکردی میان رشته ای برای احیای فضاهای شهری، اهمیت مضاعفی یافته است. در این میان، تاب آوری شهری به عنوان توانایی سیستم های شهری برای انطباق، مقاومت و بازیابی از بحران ها، نقش مکملی در فرآیند بازآفرینی ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بازشناسی و تحلیل محورهای کلیدی در پیوند میان بازآفرینی شهری و تاب آوری، به منظور تقویت سیاست ها و برنامه های مرتبط با تحقق هدف ۱۱ توسعه پایدار، شهرها و جوامع پایدار، انجام شده است. این مطالعه با بهره گیری از روش مرور نظام مند کیفی و تحلیل محتوای ۳۲ سند علمی و سیاستی منتشرشده در بازه ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵، با رویکرد قیاسی–استقرایی به تحلیل داده ها پرداخته است. یافته های پژوهش در قالب چهار مقوله اصلی طبقه بندی شده اند: بازآفرینی کالبدی با رویکرد تاب آوری زیرساختی، بازآفرینی اجتماعی–فرهنگی و عدالت محور، حکمرانی شهری و سیاست گذاری تاب آور، و راهبردهای محیط زیستی و اکولوژیکی. نتایج نشان می دهد که تحقق بازآفرینی شهری تاب آور مستلزم نگاهی یکپارچه و میان بخشی است که در آن مولفه های کالبدی، اجتماعی، نهادی و زیست محیطی به صورت هم افزا عمل کنند. این چارچوب، ضمن ارتقاء تاب آوری شهری، بستر تحقق هدف ۱۱ توسعه پایدار را فراهم می سازد و امکان دستیابی به شهرهایی ایمن، فراگیر، مقاوم و پایدار را تقویت می نماید.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، تاب آوری شهری ، هدف ۱۱ توسعه پایدار ، حکمرانی شهری ، توسعه پایدار