رتبه بندی عوامل موثر بر ناکارآمدی بافت های حاشیه ای جهت برون رفت از انزوای اجتماعی (مورد پژوهشی: کوی محتشم شهر گرگان)

پژوهش حاضر با هدف رتبه بندی عوامل موثر بر ارتقاء کارآمدی بافت های حاشیه ای جهت برون رفت از انزوای اجتماعی، مطالعه ای موردی در کوی محتشم شهر گرگان انجام داده است. پس از گردآوری، طبقه بندی و تحلیل داده ها، با بهره گیری از مدل های تصمیم گیری چندمعیاره نظیر AHP، ANP و به ویژه FANP، تلاش شده تا روابط پیچیده میان معیارها شناسایی و اولویت بندی دقیقی از آن ها به دست آید. به منظور مواجهه با عدم قطعیت و داده های مبهم، رویکرد فازی در مدل FANP مورد استفاده قرار گرفت و با کمک نرم افزارهای اکسل و متلب، تحلیل های دقیق تری انجام شد. نتایج تحلیل ها نشان داد که سه شاخص اصلی «عوامل فنی»، «عوامل اقتصادی» و «عوامل نهادی-مدیریتی» به ترتیب در رتبه های اول تا سوم اولویت قرار دارند. همچنین در میان زیرمعیارها، مهم ترین عامل موثر بر ناکارآمدی بافت های حاشیه ای، «عدم تناسب وسایل حمل و نقل با ویژگی های بافت و تاثیرات زیست محیطی آن ها» شناخته شد. سایر عوامل مهم شامل «ناآگاهی از الزامات فنی خاص مناطق حاشیه نشین»، «فقدان تجربه اجرای پروژه های بازآفرینی شهری توسط طراحان» و «ناهماهنگی در تامین منابع مالی با نیازهای واقعی ساکنین» بودند. این پژوهش با ارائه چارچوبی تحلیلی و دقیق، می تواند به برنامه ریزان شهری و مدیران پروژه ها در اتخاذ تصمیمات موثر جهت ارتقاء کیفیت زندگی در بافت های حاشیه ای کمک کرده و گامی موثر در جهت کاهش انزوای اجتماعی این مناطق باشد.

کلیدواژه ها:

بافت های حاشیه ای ، انزوای اجتماعی ، عوامل فنی ، عوامل اقتصادی ، عوامل نهادی-مدیریتی