بررسی آثار سیاسی امنیتی حضور اتباع افغانستان در نواحی حاشیهنشین شهر مشهد

شهر مشهد به عنوان دومین کلان شهر ایران یکی از مهم ترین مراکز دینی و فرهنگی ایران، همواره مقصد مهاجران داخلی و خارجی بوده است. حضور اتباع افغانستانی در این شهر، به ویژه در مناطق حاشیه نشین، به دلیل شرایط جغرافیایی، اقتصادی و سیاسی، مشهود است. این مقاله با استفاده از رویکرد مکتب کپنهاگ، با توجه به جنبه های مختلف نظامی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی، به بررسی تاثیر حضور اتباع افغانستانی بر امنیت مناطق حاشیه نشین مشهد پرداخته است. حضور غیرمجاز ایشان یک تهدید در حوزه های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و امنیتی محسوب می شود. حضور اتباع افغانستانی در مشهد رابطه مستقیم با امنیت دارد. از این منظر شناخت کامل از این اتباع ضروری است. پراکندگی جغرافیایی اتباع افغانستانی در مشهد یکنواخت و یکسان نیست. قسمت اعظم ایشان در قسمت شرقی و شمال شرقی شهر مستقر بودند. مناطق جنوب شهر مشهد مقصد اصلی بسیاری از ایشان بود. ارزان قیمت بودن زمین یکی از دلایل اقبال اینان به این مناطق بود. افغانستانی ها ورای مذهب شان در مشهد دارای کلنی های مختلف هستند. وقوع هر رخداد فرهنگی و ضدفرهنگی، جرم و جنایت، هر نوع جسارت به عنصر بومی، و هر واقعه در حوزه مسائل اجتماعی در عصر رسانه ها و فضای مجازی و فعالیت شبکه های اجتماعی، به سرعت منتشر می شود. هویت مذهبی مشهد مهم است. مشهد شهری دانشگاهی، فعال در عرصه تجارت، شهری نظامی و حتی شهری صنعتی است. هر رخدادی از سوی عناصر افغانستانی در اندک زمانی در رده استانی و ملی و فراملی منعکس می شود. باید مقوله امنیتی سازی در بحث توجه به اتباع افغانستانی مقیم مشهد (اعم از مهاجر قانونی و غیرقانونی) با دقت اجرا شود. رهاورد این مقاله بیانگر آن است که به حضور اتباع افغانستانی در نقاط مختلف شهر مشهد و نواحی حاشیه نشین باید از منظر مکتب کپنهاگ به طور دقیق توجه شود. این حضور می تواند در صورت بی توجهی یک تهدید برای امنیت شهر و شهروندان باشد و در صورت دقت نظر یک فرصت برای حل مسائل حاشیه نشینی مشهد محسوب شود. البته اجرای قوانین مربوط به حضور اتباع افغانستانی یک مطالبه صحیح بر اساس مکتب مذکور است.

کلیدواژه ها:

اتباع افغانستانی ، امنیت ، حاشیه نشینی ، مشهد ، مکتب کپنهاگ