بررسی پایداری و معماری سالم در ارتقاء کیفیت زندگی و رضایت مندی ساکنین حاشیه شهر مشهد

با توجه به رشد سریع جمعیت و توسعه شهرنشینی که منجر به تخریب محیط های شهری شده است، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، فشارهای متعددی بر نواحی شهری وارد آمده که پیامد آن، افت کیفیت زندگی در محیط های مسکونی بوده است. که این مسئله منجر به تضعیف خدمات شهری و کاهش کیفیت زیرساخت های موجود شده است و افزایش رضایتمندی، به عنوان یکی از شاخص های کلیدی ارتقاء کیفیت زندگی ساکنان، نیازمند ایجاد محیط هایی با کیفیت بالا است که بتوانند حس رفاه و آرامش را برای افراد فراهم آورند. در عین حال، کیفیت زندگی در مناطق شهری، از جمله شهرهای ایران، با چالش هایی مواجه است که کاهش رضایت ساکنان را به دنبال دارد. این چالش ها ضرورت واهمیت پرداختن به مقوله رضایتمندی شهروندان را برای بهبود کیفیت زندگی دوچندان کرده است. عدم توجه به این مسئله می تواند منجر به کاهش تدریجی کیفیت زندگی در محلات و افت احساس رضایت عمومی شود. همچنین پیشنهاداتی ارائه شده است که برای ارتقای کیفیت زندگی در این مناطق، باید مداخلاتی در حوزه هایی نظیر مسکن، حمل ونقل عمومی، فضاهای باز و سبز صورت گیرد و راهکارهایی مناسب برای بهبود آن ها اجرا شود. این پژوهش با هدف بررسی پایداری و معماری سالم و شناسایی عوامل ارتقاء کیفیت زندگی و رضایت مندی در محلات حاشیه شهر مشهد سعی دارد مشخص کند که آیا اعمال این عوامل می تواند منجر به دستیابی به سطح مطلوبی از رضایتمندی سکونتی شود یا خیر. برای این منظور از روش مطالعات کتابخانه ای و اسنادی استفاده شده و حوزه ی هدف آن، ساکنین حاشیه شهر مشهد می باشد.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، حاشیه شهر مشهد ، معماری سالم ، رضایت مندی ساکنین