رهیافتی بر جایگاه شاخص های توسعه شکوفایی شهری در محلات ناکارآمد (نمونه موردی: محله عباس آباد مشهد)

با توجه به رشد سریع شهرنشینی و مسائل ناشی از آن، این پژوهش به دنبال بررسی جایگاه شاخص های توسعه شکوفایی شهری در محلات ناکارآمد با تاکید بر محله عباس آباد مشهد می باشد. هدف از این مطالعه، اولویت بندی شاخص های شکوفایی شهری به منظور ارائه راهکارهایی برای بهبود شرایط این محله است. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و با استفاده از بررسی منابع کتابخانه ای و پرسشنامه های تخصصی تکمیل شده توسط کارشناسان و متخصصین شهرسازی، داده های مورد نیاز جمع آوری شده است. در این پژوهش از روش تحلیل عاملی استفاده گردیده است تا شاخص های مشابه و کم اهمیت حذف و در نهایت براساس FAHP به اولویت بندی شاخص ها در محله عباس آباد مشهد پرداخته شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که از میان شاخص های اصلی شکوفایی شهری، کیفیت زندگی و عدالت اجتماعی بیشترین تاثیر را در ارتقای شرایط محله عباس آباد دارند. همچنین، دسترسی به فضای تعاملی، تفاوت وضعیت اقتصادی، و میزان تحصیلات در دانشگاه ها به عنوان مهم ترین شاخص ها در این محله شناسایی شده اند. در پایان، پیشنهاداتی جهت بهبود کیفیت مسکن، ایجاد فضاهای تعاملی، ارتقای سطح تحصیلات، کاهش تبعیض های اجتماعی و جنسیتی، حمایت از تنوع فرهنگی، فراهم آوردن دسترسی به اینترنت، بهبود مدیریت پسماند و تقویت مشارکت مردمی ارائه شده است. این پژوهش نشان می دهد که توجه به شاخص های شکوفایی شهری می تواند گامی موثر در جهت بهبود شرایط زندگی در محلات ناکارآمد باشد.

کلیدواژه ها:

شکوفایی شهری ، محلات ناکارآمد ، محله عباس آباد ، تحلیل عاملی ، FAHP