تاثیر شهرهای هوشمند بر توسعه پایدار مناطق حاشیه ای

با گسترش روزافزون شهرها و افزایش جمعیت، چالش های مختلفی در مناطق حاشیه ای به وجود آمده است که نیاز به راهکارهای نوین و پایدار را احساس می کند. مقاله حاضر به بررسی تاثیر شهرهای هوشمند بر توسعه پایدار مناطق حاشیه ای می پردازد. شهرهای هوشمند به عنوان الگوهای نوین شهری، با بهره گیری از فناوری های پیشرفته، نظیر اینترنت اشیاء (IoT)، داده های کلان، و سیستم های اطلاعات جغرافیایی، قادرند به بهبود کیفیت زندگی، بهینه سازی منابع و کاهش آلودگی کمک کنند. این تحقیق به تحلیل رویکردهای مختلف توسعه پایدار در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی نواحی حاشیه ای می پردازد و نقش زیرساخت های هوشمند، نظیر حمل و نقل عمومی بهینه، مدیریت هوشمند زباله و انرژی، و ارتباطات دیجیتال را در ارتقای کیفیت زندگی ساکنان این مناطق بررسی می کند. یافته ها نشان می دهند که پیاده سازی فناوری های هوشمند می تواند موجب افزایش مشارکت اجتماعی، توسعه اقتصادی و بهبود زیرساخت ها در نواحی حاشیه ای شود. در پایان، مقاله به ارائه پیشنهادهایی برای سیاست گذاران و برنامه ریزان شهری می پردازد تا از پتانسیل شهرهای هوشمند برای دستیابی به توسعه پایدار در مناطق حاشیه ای حداکثر بهره برداری را داشته باشند. این مطالعه با تاکید بر اهمیت استفاده از فناوری های نوین به عنوان ابزاری برای کاهش نابرابری های اجتماعی و اقتصادی، به دنبال ارتقاء کیفیت زندگی در شهرهای حاشیه ای است و راهکارهایی عملی برای تحقق این اهداف ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

شهرهای هوشمند ، توسعه پایدار ، مناطق حاشیه ای