بررسی خانه های تاریخی شهرمشهد در دوره قاجار وتاثیر آن بر اقامتگاه های بوم گردی (مورد مطالعه موردی مشهد)

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 96

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICMR01_005

تاریخ نمایه سازی: 17 خرداد 1405

چکیده مقاله:

این مقاله به بررسی اقامتگاه های بوم گردی وتاثیرات آن ها برتوسعه پایدار جوامع محلی وتجربه گردشگران می پردازد. باتوجه به افزایش تمایل گردشگران به تجربه های محلی وجذاب، اقامتگاه های بوم گردی به عنوان گزینه ای جذاب و نوین در صنعت گردشگری مطرح می شوند این نوع از اقامتگاه ها معمولا در مناطق خاص با جذابیت های طبیعی یا فرهنگی قرار دارند و می توانند نقش مهمی در جذب گردشگران به این نواحی ایفا کنند. به همین دلیل، این مقاله به بررسی اقامتگاه ها و همچنین ارتقاء توانمندی های آن ها برای ارائه خدمات بهتر می پردازد. از طرف دیگر، این تحقیق به چالش ها و موانع توسعه اقامتگاه های بوم گردی نیز توجه دارد. از جمله این چالش ها می توان به نیاز به سرمایه گذاری اولیه، خطرات ناشی از عملکرد نادرست گردشگری، و آثار منفی بر محیط زیست اشاره کرد. برای مقابله با این مسائل، اهمیت تدوین استراتژی های مدیریتی و برقراری ارتباط موثر میان ذینفعان مختلف شامل دولت، بخش خصوصی و جوامع محلی به طور خاص مورد بررسی قرار گرفته است. هدف اصلی این تحقیق بررسی این است که چگونه این اقامتگاه ها می توانند به حفظ فرهنگ محلی، ایجاد اشتغال و توسعه اجتماعی کمک کنند. روش تحقیق توصیفی تحلیلی و روش جمع آوری اطلاعات به روش اسناد کتابخانه ای می باشد که شامل تجزیه و تحلیل منابع موجود، بررسی نمونه های موفق بوم گردی در ایران می باشد. نتایج تحقیق نشان می دهد که با ایجاد شبکه هایی از همکاری و حمایت، می توان به بهبود زیرساخت ها و کیفیت خدمات این اقامتگاه ها کمک کرد. همچنین، ارتقای برند بوم گردی و ترویج آن از طریق رسانه های اجتماعی و ابزارهای دیجیتال اهمیت ویژه ای دارد. در نهایت، این مقاله پیشنهادات عملی برای بهبود و توسعه اقامتگاه های بوم گردی که شامل ارتقاء کیفیت خدمات، برنامه ریزی برای حفظ منابع طبیعی و فرهنگی، و توسعه پلتفرم های آنلاین برای شناخت بهتر این مقاصد را پیشنهاد می دهد. با این اقدامات، می توان به ایجاد یک اکوسیستم گردشگری پایدار که به نفع جوامع محلی، محیط زیست و گردشگران باشد، امیدوار بود. این تحقیق به طور کلی نشان می دهد که با برنامه ریزی مناسب و رویکردهای همکارانه، گردشگری می تواند به ابزاری موثر برای توسعه پایدار تبدیل شود.

نویسندگان

حسین خوشدل

دانشجوی دکتری رشته برنامه ریزی دانشگاه آزاد و مربی موسسه آموزش عالی اقبال لاهوری مشهد

محبوبه حسینی بهلولی

دانش آموخته کارشناسی معماری موسسه آموزش عالی اسرار مشهد

محمد علی جندقی

کارشناس خبره سازمان آتش نشانی شهرداری مشهد