کاربست اصول مشارکت در مفهوم بازآفرینی بافت ناکارآمد شهری (نمونه موردی:محله سیدی مشهد)

این پژوهش به بررسی کاربست اصول مشارکت در بازآفرینی بافت ناکارآمد شهری محله سیدی مشهد می پردازد. بافت های ناکارآمد شهری با چالش هایی نظیر فرسودگی کالبدی، کمبود خدمات و مسائل اجتماعی-اقتصادی مواجه اند که کیفیت زندگی ساکنان را تحت تاثیر قرار داده است. ضرورت این مطالعه در نیاز به رویکردی مشارکتی برای بهبود این شرایط و افزایش اثربخشی بازآفرینی نهفته است. هدف اصلی پژوهش، تحلیل چگونگی استفاده از اصول مشارکت (شفافیت، همه شمولی، پاسخگویی و توانمندسازی) در فرآیند بازآفرینی و تاثیر آن بر ارتقای کیفیت زندگی، تقویت جامعه و کاهش نابرابری ها در محله سیدی است. این پژوهش با روش کمی و رویکرد پیمایشی انجام شده و داده ها از طریق پرسشنامه از ۳۰۰ نفر از ساکنان جمع آوری گردید. ابزارهای عملی شهرسازی مشارکتی نظیر کارگاه های طراحی و آگاهی بخشی عمومی نیز به کار گرفته شده اند. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که رابطه معناداری میان تمام اصول مشارکت و بازآفرینی شهری وجود ندارد. محدوده مورد مطالعه در این پژوهش محله سیدی واقع در منطقه ۷ شهرداری مشهد است. نتایج این مطالعه موفقیت نسبی رویکرد مشارکتی را در بهبود کیفیت زندگی تایید می کند و پیشنهاد می دهد که تقویت تعامل، توانمندسازی ساکنان و پاسخگویی مدیران شهری می تواند به تحقق اهداف بازآفرینی کمک کند. این پژوهش الگویی عملی برای محله سیدی و بافت های مشابه ارائه می دهد که می تواند راهنمای سیاست گذاران در طراحی طرح های بازآفرینی مشارکتی باشد و زمینه ساز مطالعات آتی شود.

کلیدواژه ها:

بافت ناکارآمد شهری ، بازآفرینی شهری ، مشارکت شهروندان ، محله سیدی مشهد