بهینه سازی مکانیابی و تخصیص ایستگاههای آتش نشانی با استفاده از الگوریتم ژنتیک چندهدفه

مکان یابی ایستگاه های آتش نشانی شهری از جمله مسائل حیاتی در برنامه ریزی خدمات اضطراری است که بر کاهش زمان واکنش ارتقای پوشش خدمات و عدالت فضایی تاثیر مستقیم دارد هدف این مقاله ارائه مدلی چندهدفه برای بهینه سازی مکانیابی و تخصیص ایستگاه های آتش نشانی شهرستان اردبیل با استفاده از الگوریتم ژنتیک چندهدفه (MOGA) است مدل پژوهش دارای سه تابع هدف است: ۱) حداقل سازی میانگین زمان پاسخگویی، ۲) حداکثرسازی درصد جمعیت تحت پوشش در محدوده استاندارد شش دقیقه (مطابق دستورالعمل ۱۷۱۰ NFPA) و ۳) کمینه سازی هزینه کل سرمایه گذاری سیستم ایستگاه ها در این مطالعه داده های واقعی شامل ۷ ایستگاه فعال و جمعیت تقریبی ۴۰۰،۰۰۰ نفر مورد استفاده قرار گرفته است مدل MOGA با در نظر گرفتن موقعیت های پیشنهادی برای ۲ ایستگاه جدید و قیود جغرافیایی و عملیاتی ساختار بهینه ای را ارائه کرد نتایج نشان می دهد با افزودن این دو ایستگاه میانگین زمان پاسخگویی از ۶.۲ دقیقه به ۵.۶ دقیقه کاهش یافته و درصد جمعیت تحت پوشش از ۸۱ درصد به ۹۱ درصد افزایش می یابد که بیانگر بهبود ۷.۹ درصد در کارایی زمانی و ۱۲ درصد در پوشش خدماتی است هرچند که هزینه سرمایه گذاری نسبت به وضعیت پایه حدود ۱۸ درصد افزایش نشان می دهد این یافته ها بیانگر توان الگوریتم ژنتیک در حل مسائل مکانیابی چندهدفه با قیود واقعی شهری بوده و چارچوب مناسبی برای تصمیم گیری مدیران شهری و آتش نشانی فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

مکانیابی ، ایستگاه آتش نشانی ، الگوریتم ژنتیک چندهدفه ، شهرستان اردبیل