طراحی موجبر نوری پلاسمونیک بر اساس غیرخطینگی کر با قابلیت کاربرد در سیستم های مخابراتی مبتنی بر فناوری DWDM

دستگاه های نوری بخش غیر قابل انکاری از نسل بعدی فناوری اطلاعات هستند یکی از اصلی ترین دستگاه های نوری مورد نیاز در تمام ساختار ها و سیستم ها موجبر نوری است که وظیفه هدایت نور در مسیر های دلخواه در مدار های مجتمع نوری را بر عهده دارد. ساختار موجبر نوری این تحقیق متشکل است از آرایه ای از میله های نقره با شعاع ۱ میکرومتر به عنوان عنصر پلاسمونیک که در محیط دی الکتریک سیلیکا محاط شده است. تحریک پلاسمون های سطحی نقره سبب تشکیل میدان الکتریکی محلی در فصل مشترک فلز-دی الکتریک شده و از طریق انتشار امواج الکترومغناطیس میدان الکتریکی را در مجاورت میله های نقره تقویت می کند. در نتیجه ضریب شکست ساختار در مجاورت میله های نقره با مقدار آن در داخل دی الکتریک تفاوت قابل توجهی ایجاد می کند. این غیرخطینگی، نور عبوری از ساختار را حبس می کند و یک شکاف ممنوعه نوری در محدوده طول موج ۱۴۵۰ تا ۱۵۶۰ نانومتر که مناسب برای سیستم های ارتباطی DWDM می باشد ایجاد می کند. محدوده طول موج شکاف ممنوعه نوری را می توان با تنظیم توان نور فرودی و تغییر عنصر پلاسمونیک مهندسی نمود.

کلیدواژه ها:

موجبر ، نوری ، خاصیت پلاسمونیک ، اثر کر