بررسی تاثیر پلاسما بر روی سختی نانوکامپوزیت اپوکسی تقویت شده با زئولیت

نانوکامپوزیت های اپوکسی تقویت شده با ذرات معدنی معمولا با چالش های جدی مانند پراکندگی نامناسب و چسبندگی ضعیف در سطح مشترک مواجه هستند. در این تحقیق، برای غلبه بر این موانع، زئولیت طبیعی با استفاده از پلاسمای رادیوفرکانسی آرگون اصلاح سطح شد و نانوکامپوزیت ها با ۱۰ وزنی زئولیت تهیه گردیدند. آنالیزهای طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه کاهش گروه های هیدروکسیل سطحی را تایید کرد که منجر به سازگاری بهتر ذرات با بستر پلیمری شد. مشاهدات میکروسکوپ الکترونی روبشی گسیل میدان نشان داد که این اصلاح، سطحی توزیع یکنواخت و جلوگیری از کلوخه ای شدن ذرات را به دنبال داشته است. نتایج آزمون خمش سه نقطه کاهش قابل توجهی در مدول الاستیسیته و افزایش انعطاف پذیری کامپوزیت نهایی را نشان داد. در مجموع این مطالعه اثبات می کند که اصلاح سطح زئولیت با پلاسمای آرگون یک راهکار موثر برای دستیابی به نانوکامپوزیت اپوکسی با ساختار یکنواخت و خواص مکانیکی انعطاف پذیری بهتر است.

کلیدواژه ها:

اصلاح سطح ، پلاسما ، رزین اپوکسی ، زئولیت ، خواص مکانیکی ، نانوکامپوزیت