کاربرد پلیمرهای خارج سلولی میکروبی در مدیریت پایدار سیستم کشت هیدروپونیک خیار (Cucumis sativus L.)

با توجه به چالش های جهانی در زمینه امنیت غذایی و پایداری محیط زیست، توسعه راهکارهای نوین در مدیریت پایدار سیستم های کشاورزی ضروری است. پلیمرهای خارج سلولی میکروبی (EPS) به عنوان ترکیبات زیست فعال، پتانسیل قابل توجهی در بهبود کارایی سیستم های کشت هیدروپونیک دارند. این پژوهش به بررسی اثرات سطوح مختلف EPS بر شاخص های رشد، فیزیولوژی و پایداری در سیستم کشت هیدروپونیک خیار می پردازد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه سطح EPS (۰، ۵۰ و ۱۰۰ میلی گرم در لیتر) در چهار تکرار و هر تکرار شامل ۱۲ گیاه انجام شد. گیاهان خیار رقم 'Negin' در سیستم هیدروپونیک NFT کشت شدند. پارامترهای رشدی، فیزیولوژیکی، بیوشیمیایی و شاخص های پایداری در طول دوره رشد اندازه گیری شدند. تیمار ۱۰۰ میلی گرم در لیتر EPS موجب افزایش معنی دار در عملکرد (۳۲%)، کارایی مصرف آب (۲۸%)، محتوای کلروفیل (۲۵%) و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی (۳۵%) شد. همچنین کاهش ۴۵% در وقوع بیماری های ریشه و بهبود ۳۰% در جذب عناصر غذایی مشاهده گردید. بنابراین پلیمرهای خارج سلولی میکروبی می توانند به عنوان یک راهکار موثر در مدیریت پایدار سیستم کشت هیدروپونیک خیار مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

پلیمرهای خارج سلولی ، مدیریت پایدار ، هیدروپونیک ، خیار ، بهره وری