تاثیر خطوط مترو در کاهش کربن دی اکسید و آلودگی هوای شهر تهران

رشد شتابان شهرنشینی و وابستگی به خودروهای شخصی، چالش های زیست محیطی و اقتصادی گسترده ای از جمله افزایش مصرف سوخت های فسیلی و تشدید آلودگی هوا را در کلان شهرها به دنبال داشته است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر خطوط مترو بر بهینه سازی مصرف انرژی و کاهش آلاینده های هوا انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه از نوع مروری-تحلیلی بوده که با استناد به داده های آماری و تجارب جهانی شهرهایی همچون لندن، پکن و تهران تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که بخش حمل ونقل ریلی با سهم تنها ۲ درصدی در تولید دی اکسید کربن، ظرفیت بالایی در جایگزینی با حمل ونقل جاده ای (با سهم ۸۰ درصد) دارد. نتایج حاصل از بررسی متروی تهران نشان دهنده صرفه جویی ۱۹۵ میلیون لیتری بنزین در سال ۱۳۹۷ باعث کاهش ۵.۶ درصدی کربن دی اکسید در ایران شده است. همچنین، محاسبات در این مقاله با توجه به دیتاهای تعداد واگن، مسافت خطوط و جمعیت شهر تهران و همچنین شهرهای مقایسه شده با تهران نشان می دهد که تهران با توجه به برخورداری نسبی ۰.۴۲۴ پوشش خطوط مترو به مساحت شهر در حد استانداردهای جهانی است، ولی به علت کمبود واگن های مترو نسبت به جمعیت، با نسبت ۰.۰۰۰۱۰۸ در رده ی خوبی قرار ندارد و یکی از عمده دلایل استقبال کم این حمل ونقل عمومی پاک در بین جامعه شده است.

کلیدواژه ها:

مترو ، آلودگی هوا ، کاهش کربن دی اکسید ، حمل ونقل عمومی ، سلامت عمومی