ارزیابی اثر دوربرگردان های کانالیزه (Channelized Two-Way U-Turn) بر عملکرد ترافیکی، ایمنی و پیامدهای زیست محیطی معابر شریانی (مطالعه موردی: بلوار امام خمینی شهر همدان)

خیابان های شریانی شهری به دلیل حجم تردد و سرعت بالا، همواره در معرض تعارضات ترافیکی خطرناک قرار دارند. گردش به چپ و دوربرگردان های کنترل نشده در این معابر همواره سبب بروز انقطاع جریان ترددها و در نتیجه ناپایداری جریان ترافیک می شود. از سوی دیگر افزایش توقف های ناگهانی و کاهش شدید سرعت، بالا رفتن احتمال تصادفات در این مقاطع را به دنبال دارد. یکی از راهکارهای کم هزینه و موثر برای مدیریت این تعارضات، استفاده از دوربرگردان های محافظت شده (کانالیزه) و ساماندهی شکل دسترسی ها در رفیوژ میانی این دسته از معابر است. در این پژوهش، اثر اجرای یک دوربرگردان کانالیزه در بلوار امام خمینی شهر همدان به عنوان یک معبر شریانی اصلی این شهر با استفاده از تحلیل مقایسه ای قبل و بعد مورد تحلیل و بررسی ترافیکی و ایمنی قرار گرفته است. قبل از اصلاح این دوربرگردان ها گردش های غیرمجاز و پراکنده باعث ایجاد تعارض های پرخطر از نوع تقاطعی روبه رو می شدند که عملکرد و ایمنی مسیر را به طور قابل توجهی کاهش می داد. با جابجایی محل گشودگی میانه موجود به یک محل مناسب تر با هدف افزایش طول نواحی تداخل جریان و بازطراحی آن به صورت Spur dike U – TURN به فرم پروانه ای سعی شده تا تداخلات به حداقل مقدار ممکن رسیده و علاوه بر بهبود ایمنی، زمینه جریان روان گردشی در مقطع مورد مطالعه فراهم گردد. نتایج تحلیل و شبیه سازی خردنگر جریان نیز نشان می دهد که طراحی دوربرگردان کانالیزه موجب بهبود شاخص های جریان تردد، کاهش تعارضات بحرانی و افزایش پیوستگی جریان تردد در شبکه شده است. یافته های این مطالعه حاکی از آن است که این نوع مداخله هندسی می تواند به عنوان یک راهکار کم هزینه و قابل تعمیم، نقش موثری در ارتقای ایمنی و عملکرد ترافیکی معابر شریانی شهری ایفا کند.

کلیدواژه ها:

دوربرگردان کانالیزه ، ارزیابی عملکرد ، معابر شریانی ، تحلیل قبل و بعد ، تحلیل اقتصادی